orgaan voor de christelijke gereformeerde kerken
Home | Contact | Links | Word abonnee | Oude website | Zoeken
Laatste artikelen
Presto Laatste artikelen
Artikelen | Presto | Commentaar
Rijk geslagen PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Administrator   
zaterdag, 28 juni 2008
ImageOp een feest van de kindernevendienst waren veel ouders en opa’s en oma’s gekomen, om samen met de kinderen en de leiding feest te vieren. Onder de bezoekers was ook een onbekende man. De mensen fluisterden dat hij helemaal uit Amerika kwam.
Op een gegeven moment stond die onbekende man op. Hij liep naar één van de leidsters toe en gaf die een envelop met geld, terwijl hij zei: “Ik wil dit graag geven voor de kindernevendienst. Ik heb namelijk veel aan u te danken.” “Veel aan mij te danken?” vroeg de leidster verbaasd. “Maar, beste meneer, ik kén u helemaal niet eens! Ik zie u voor het eerst van mijn leven.” “Nu zit u er toch een beetje naast,” zei de onbekende man. “Ik heb ooit eens een flinke klap van u gehad en die heeft mij veel opgeleverd. Mag ik daar misschien eens iets over vertellen aan de ouders en de kinderen?”
Dat mocht. De Amerikaanse man begon te vertellen: “Vroeger, toen ik nog een kleine jongen was, woonde ik hier. Op een ochtend ging ik wat vroeger dan anders naar school. Toen ik over de markt liep, zag ik daar manden met lekkere appels staan. Ze zagen er echt heerlijk uit. Thuis kregen we niet zo vaak een appel. Watertandend keek ik naar die lekker uitziende appels. Ik keek om me heen en zag dat de verkoopster net met iemand stond te praten en niet op haar kraam lette. Mijn hand ging naar de appels toe om er één te pakken. De verkoopster zou toch genoeg overhouden. Die ene appel kon ze best missen. Maar… net toen ik een grote appel had gepakt, kreeg ik een flinke draai om mijn oren. Verschrikt liet in de appel terugvallen in de mand. Er stond een vrouw achter me. Ze zei: ‘Jongen, volgens het achtste gebod mag je niet stelen. Hopelijk was dit je eerste én je laatste diefstal.’
Lees verder...
 
Perfectie: pure noodzaak PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Alexander Weggemans   
zaterdag, 28 juni 2008
ImageJe moet perfect zijn. Ja, sorry, het moet nu eenmaal. ‘k Kan er ook niks aan doen. Zonder perfectie ben je nergens. Nee, ik heb het niet over topmodellen of iets dergelijks. Ik heb het over God. Echt waar! Want voor God moet je perfect zijn. Hij eist perfectie. Ben je niet perfect? Nou, pech gehad dan. Dan mag je dus niet voor Zijn aangezicht komen.

Grapje?
Wat? Je denkt dat ik een grapje maak? Nee hoor, echt niet. Staat in de Bijbel. Kijk zelf maar. Leviticus 21: 17-24. Wanneer iemand uit het priestergeslacht een lichamelijk gebrek had, mocht hij niet offeren. Achter het voorhangsel was het verboden terrein voor iemand met een gebrek. Of wat te denken van Leviticus 22: 18-25? Daar staat dat de te offeren dieren geen enkel gebrek mochten hebben. Imperfecte offers neemt God niet aan.

Geen grapje!
Dat wordt nog eens extra onderstreept in Maleachi 1: 7-14, waar God tekeer gaat tegen het volk dat minderwaardige offers brengt. “Want, wanneer gij een blind dier ten offer brengt, is dat niet erg? Wanneer gij een kreupel of ziek dier brengt, is dat niet erg? Bied dat eens uw landvoogd aan; zal hij welgevallen aan u hebben of u goedgunstig gezind zijn? zegt de HERE der heerscharen. Welnu, tracht maar God te vermurwen, dat Hij ons genadig zij! Uwerzijds is zo gehandeld; zal Hij dan iemand van u goedgunstig gezind zijn? zegt de HERE der heerscharen.” (vs. 8-9) Het antwoord is een keihard ‘nee’. Was er maar iemand die de deuren van de tempel sloot, zodat die niet langer ontheiligd wordt door slechte offers, verzucht Hij (vs. 10).
Lees verder...
 
Afscheid van een moeder PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Wilma Kapitein   
zaterdag, 28 juni 2008
Geen thuis meer

Kanker bij een geliefde, de geloofsvragen daaromheen, een langdurig ziekteproces, het sterven, en rouwen. Het zijn ingrijpende situaties waar veel lezers mee te maken hebben (gehad). In deze serie beschrijft Wilma Kapitein voor haarzelf en voor u het afscheid van haar moeder. In de hoop dat het herkenning geeft, ideeën aanreikt, fouten voorkomt en troost biedt, want ook in het lijden is God nabij.

De dagen na de begrafenis ontvang ik veel meeleven. Uren kan ik praten over alles wat er is gebeurd. Hagar (3) laat me geen moment in de steek. Als ik moet huilen rent ze naar buiten, wrijft met twee handjes langs de lavendel en duwt haar geurende knuistjes onder mijn neus. 'Ruik maar,' zegt ze lief. 'Nou hoeft u niet meer te huilen, hè?' Als mijn tranen blijven stromen, is ze teleurgesteld. 'Ik kan toch goed troosten?' vraagt ze verdrietig. Franc neemt haar op schoot en leert haar dat huilen mag. 'Tranen zijn net zalf,' legt hij uit. 'De pijn wordt er minder van. Je helpt mama als je zegt dat ze best mag huilen.'
Op vrijdag ben ik zo moe, dat ik letterlijk door mijn knieën zak. Ik ga op de bank liggen tot ik de kinderen uit school moet halen en zet Hagar voor de tv. Als een moeder op het schoolplein vraagt of ik wil rijden naar een voetbaltoernooi, heb ik moeite om niet scherp uit te vallen. Ik heb net mijn moeder begraven, wil iedereen me alsjeblieft met rust laten?

De volgende dag ga ik mijn moeders kleren inpakken. In de flat laat ik bewust de stilte binnenkomen. Langzaam kijk ik de woonkamer rond. Hier waren we beiden volwassen, praatten we over het geloof en hadden we plezier. Hier hoefde ik me niet te bewijzen, zei niemand dat ik bleek zag en zat ik met mijn voeten op tafel. Hier mocht ik fouten maken, onhandig doen en traag zijn. Hier viel alle verantwoordelijkheid van me af, droeg iemand zorg voor mij en werd ik weer 'kind' genoemd. Hier werd ik onvoorwaardelijk geliefd. Hier was mijn moeder; dit was mijn thuis.
Lees verder...
 
“Ik bepaal niet wat er gebeurt, maar de Here Jezus” PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door N. Vennik   
zaterdag, 28 juni 2008
ImageZou u iets kunnen vertellen over uw levensloop?  
Na mijn middelbareschooltijd (ben ik niet verder gegaan met studeren, maar) heb ik mijn militaire dienstplicht vervuld en ben daarna gaan werken. In de avonduren heb ik me toen voorbereid op de vooropleiding. Na de vooropleiding te hebben gedaan in Groningen, ben ik naar Apeldoorn verhuisd om daar verder te studeren. Ik was al wat ouder en kwam in de knel met studiefinanciering. Ik moest naast mijn opleiding gaan werken. Dit heeft mijn studie nogal vertraagd. Ik ben tijdens mijn studie getrouwd met Wilmy en we zijn ook nog van Apeldoorn naar Ede verhuisd. Onze drie kinderen zijn daar geboren. Mijn vrouw werkte in de zorg terwijl ik naast mijn werk mijn studie probeerde af te ronden. Die afronding kwam twee jaar geleden. Mijn hoofdvak was ethiek. Ik kon daarna gelijk beginnen als kerkelijk werker in het pastoraat in de CGK ‘Bethel’ in Veenendaal. Ik was ook ouderling in die gemeente. Doordat één van de twee predikantsplaatsen vacant was, was er genoeg te doen. Ik heb twee jaar in die gemeente gewerkt en veel ervaring opgedaan. Naast dit werk in de gemeente heb ik als geestelijk verzorger een korte periode gewerkt in een woonzorgcentrum in Delft.
Lees verder...
 
De generale synodes van Zwartsluis PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Caspar van Heel   
zaterdag, 28 juni 2008
ImageIn de 19e eeuw was Zwartsluis een centrum van de Gereformeerde Kerk onder het Kruis. Van de 29 algemene kerkelijke vergaderingen van de “Kruisgezinden”, die tussen 1838 en 1869 vrijwel jaarlijks werden gehouden, vonden er maar liefst zes in Zwartsluis plaats. Hoe kon Zwartsluis in de eeuw van Afscheiding en Doleantie zo’n belangrijk centrum zijn?

De Afscheiding begon op 14 oktober 1834 met ds. Hendrik de Cock in Ulrum. Korte tijd later ontstonden er ook in Genemuiden (25 mei 1835), Kampen (4 juni 1835), Zwolle (11 juni 1835), Meppel (12 juni 1835), Hattem (21 november 1835), Wanneperveen (24 november 1835), Hasselt (26 november 1835), Steenwijk en Rouveen (1 december 1835), Mastenbroek (5 december 1835) en Zalk (8 december 1835) afgescheiden gemeenten. Ook in Zwartsluis heeft in 1836 en 1837 een afgescheiden gemeente bestaan, maar daarover is weinig bekend.
De afgescheiden gemeenten en haar voorgangers werden door de regering van koning Willem I niet gedoogd en zelfs vervolgd. De Afgescheidenen wilden uiteindelijk wel van deze vervolging af. Dat was mogelijk door af te zien van de naam Gereformeerd en zich bij de overheid te laten registreren onder de naam Christelijke Afgescheidene Gemeenten.
Lees verder...
 
Meer...
<< Start < Vorige 1 2 3 Volgende > Einde >>

Resultaten 1 - 9 van 19
Kerkfoto
Wilt u ook uw kerkfoto op onze site? Stuur dan een foto naar de Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spam bots, u heeft Javascript nodig om het te bekijken
Kerkdiensten (testfase)
Classis Groningen
Classis Leeuwarden
Classis Hoogeveen
Classis Zwolle
Archief
 
© 2010 Kerkblad voor het Noorden