|
Geschreven door N. Vennik
|
|
zaterdag, 4 september 2010 |
 Actueel blijft het. De doop. Die actualiteit is er natuurlijk omdat er
vandaag de dag nog steeds gedoopt wordt. Gelukkig wel. Maar het verschil
van inzicht over op welk moment die doop moet plaatsvinden is ook nog
steeds actueel. Bedoelt de Bijbel dat we kinderen zullen dopen? Of is
het toch ‘eerst geloven en daarna als (jong)volwassene dopen’? In het
eerste artikel hebben we gekeken naar de eenheid van het Oude en Nieuwe
Verbond. Nu willen we nagaan wat de plaats van de kinderen is binnen het
verbond.
Kinderen hébben een plaats in het verbond dat God heeft gesloten. Bij
het sluiten van het verbond kijkt de Here God verder dan één generatie.
In Genesis 17 zegt Hij tegen Abraham dat Hij een verbond sluit met hem
en zijn nakomelingen, met alle komende generaties, een eeuwigdurend
verbond. Ik zal jouw God zijn en die van je nakomelingen (vers 7).
|
|
Lees verder...
|
|
|
Geschreven door G.P.M.v.d.Linden
|
|
zaterdag, 4 september 2010 |
 Als Chr. Geref. Kerken hebben we een actief deputaatschap voor
Evangelisatie. Zo is één van de secties van dit deputaatschap, de sectie
Kerkondersteuning, bezig in grootstedelijke gebieden de kerkaanplant
aan te moedigen. Nieuwe gemeenten ontstaan en onder Gods zegen zien we
daar bijzondere dingen gebeuren. Nu daar nieuwe ontwikkelingen zijn is
terecht op de laatste Generale Synode gevraagd: maar het platteland, wat
gebeurt daar? De redactie van ons illustere Kerkblad nam deze vraag
over en vroeg mij iets te vertellen over het reilen en zeilen van de
kerk op het platte land in een regio van het KvhN.
Waarschijnlijk hebt u allemaal een beeld bij ‘het platte land’. Welnu,
de regio Noord-Oost Friesland voldoet daar in hoge mate aan. Plat, veel
(wei)land(bouw) en relatief weinig inwoners. Platte land ook in deze
zin: om in de ‘bewoonde wereld’ te komen, moeten wij bijna drie kwartier
rijden om op de A7 of de A32 te kunnen komen. Ik neem u mee naar het
land en de stad van Bonifacius: Dokkum, dat onderdeel is van de gemeente
Dongeradeel.
|
|
Lees verder...
|
|
|
Geschreven door Evert Everts
|
|
zaterdag, 4 september 2010 |
 Het lijkt zo vanzelfsprekend: iedere zondag een dominee op de
preekstoel. Of een hoogleraar, of een kandidaat. Er wordt vaak niet bij
stil gestaan dat daar vaak een preekvoorziener achter zit die daar heel
wat tijd in steekt. Vroeger per telefoon, tegenwoordig vaak per email.
Kan het nog beter geregeld worden?
Er zijn in de kerk taken die niet zo de aandacht trekken, en ook niet zo
'geestelijk' lijken als andere functies, maar die toch onmisbaar en van
onschatbare waarde zijn voor het kerkelijke leven. Naast de taak van de
koster kunnen we hier denken aan die van de preekvoorziener. Vooral in
een vacante gemeente heeft hij vaak een zeer tijdrovende taak om voor
elke eredienst een student, predikant of hoogleraar te vinden die kan
voorgaan. Urenlang zit hij aan de telefoon. Soms geeft een predikant hem
een paar zondagen. Vaker een enkele dienst. En nog veel vaker krijgt
hij te horen: “Ik kan u helaas deze keer niet helpen”, “Dank voor uw
tijd, en excuus dat ik u heb lastig gevallen”. Ondanks de teleurstelling
toch vriendelijk blijven, dat is een bijzondere gave van een
preekvoorziener.
|
|
Lees verder...
|
|
|
Geschreven door Redactie
|
|
zaterdag, 4 september 2010 |
Ik werd uitgenodigd voor een gesprek. Ik ging er goedsmoeds heen, want
het was een aardig stel met drie leuke kinderen. Het bleek echter dat
het echtpaar alleen maar een mededeling wilde doen. Die deden zij
meteen.
‘Wij hebben besloten over te gaan naar een evangelische gemeente’, zei
de man. Ik keek hen verbijsterd aan, eerst niet wetend wat ik moest
zeggen. ‘Waarom’, was het enige wat ik tenslotte kon uitbrengen. ‘We
zijn daar twee keer geweest. We voelen ons er helemaal thuis. Sterker
nog, het voelt als thuiskomen.’ Dat was het antwoord dat ik kreeg.
Ik kon daarna meteen wel naar huis gaan. Maar ik deed dat niet. ‘We
hebben niet geweten dat jullie je niet in onze gemeente thuis voelden’,
zo probeerde ik. ‘Wij voelden ons eerst wel thuis in de gemeente. Maar
de laatste tijd werd dat minder. Want uw preken zijn zo somber. Ze gaan
bijna alleen maar over zonde en ellende. Alleen op het eind gaat het nog
even over de genade. Wij vinden dat eenzijdig. Daarom gingen we naar de
evangelische gemeente. We wisten het meteen: dit is het.’
|
|
Lees verder...
|
|
|
Geschreven door Bram Hofland
|
|
zaterdag, 4 september 2010 |
 Zoals beloofd: iedere week een onderdeel van de wapenuitrusting. Vandaag
gaan we kijken naar deel 2: het harnas (“de gerechtigheid als harnas om
uw borst”, Efeziërs 6). Nu heb je verschillende vormen en maten: wij
hebben niet over een harnas van de ridders uit de middeleeuwen, die
helemaal om je heen zit, maar om een borstpantser zoals die van de
Romeinen. Het is net een kogelvrij vest, dichterbij dan je zwaard of je
schild. En, het zit dus enkel op je borst. Het beschermt dus de meest
belangrijkste onderdelen, je organen. Als je een pijl of een zwaard in
je hart of longen krijgt, heb je een veel groter probleem dan wanneer je
er een in je arm krijgt. Het sluit dus nauw aan, en beschermt de
belangrijkste delen.
|
|
Lees verder...
|
|
|
Geschreven door Laura van Putten
|
|
zaterdag, 4 september 2010 |
 Iedereen zal ondertussen wel weer aan het werk zijn of naar school gaan.
De vakantie is nu echt voor bij. Ik hoop dat je een fijne vakantie hebt
gehad. Ik heb me ook prima vermaakt, een fijne vakantie gehad, maar ook
een hele bijzondere. Daar wil ik jullie graag wat over vertellen.
Ik ben met een HGJB reis mee geweest naar Frankrijk, 10 dagen naar de
Cévennes. Bij de HGJB wordt dit maar een wereldervaring genoemd, dit is
een goede omschrijving! Want het was echt een ervaring. We waren daar
met 14 Nederlandse jongeren te gast op een Christelijk vakantiecentrum
genaamd Béthanie. Er waren ook een aantal Franse jongeren en samen met
hen hebben we muziek, zogenaamde negrospirituals, ingestudeerd en 3
concerten gegeven. Natuurlijk moesten we heel veel oefenen voor de
concerten, maar we hebben ook nog allerlei andere leuke dingen gedaan.
Leuke uitstapjes naar Anduze, Nîmes en sportieve activiteiten.
In het begin is het wel moeilijk om echt een gesprek met de Fransen te
voeren. Maar op een gegeven moment moet je het maar gewoon gaan proberen
en met wat Frans, Engels en natuurlijk je handen en voeten kom je een
heel eind. En op deze manier heb je ook een heleboel lol met elkaar.
We hadden ook elke dag ‘moment spi’, stille tijd. We hebben het de hele
vakantie over de zaligsprekingen gehad. We begonnen dan met de hele
groep waar één van de leiding een inleiding hield en daarna ging je in
je groepjes om door te praten. Het waren groepjes met Fransen en
Nederlanders van 5 à 6 personen en elke dag bespraken we één van de
zaligsprekingen.
|
|
Lees verder...
|
|
|
|
|
Kerkfoto |
|
Wilt u ook uw kerkfoto op onze site? Stuur dan een foto naar de
Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spam bots, u heeft Javascript nodig om het te bekijken
|
|
Archief |
-
juli, 2010
-
juni, 2010
-
mei, 2010
-
april, 2010
-
maart, 2010
-
februari, 2010
-
januari, 2010
-
december, 2009
-
november, 2009
-
oktober, 2009
-
september, 2009
-
augustus, 2009
-
juli, 2009
-
juni, 2009
-
mei, 2009
-
april, 2009
-
maart, 2009
-
februari, 2009
-
januari, 2009
-
december, 2008
-
november, 2008
-
oktober, 2008
-
september, 2008
-
augustus, 2008
-
juli, 2008
-
juni, 2008
-
mei, 2008
-
april, 2008
-
maart, 2008
-
februari, 2008
|
|
