In een wereld die nogal eens wordt getekend door onzekerheid, polarisatie en wanhoop, zijn er gelukkig ook talloze tekenen van hoop zichtbaar. Juist in tijden van crisis blijkt hoe sterk onderlinge verbondenheid en geloofsgemeenschap kunnen zijn. En dat in ons land en daarbuiten.
Laten we bij huis beginnen. Lokale kerken organiseren voedselbanken, schuldhulpmaatjes en bezoekgroepen voor eenzamen. Allerlei kerken dragen initiatieven die laten zien dat diaconaat geen bijzaak is, maar het kloppend hart van kerk-zijn door-de-weeks. Wanneer vrijwilligers uitreiken naar de buurt waarin de kerk staat of tijd vrijmaken voor een luisterend oor, wordt Gods liefde en zorg tastbaar in daden.
Diaconaal leven
Ook onder jongeren groeit het verlangen naar zingeving en rechtvaardigheid. Wereldwijd zetten jonge mensen zich in voor klimaat en duurzaamheid. Zij verbinden geloof met concrete daden en herinneren ons eraan dat zorg voor de schepping een roeping is. Ook is er het besef dat wij in het Westen in een bevoorrechte positie zitten en die positie goed kunnen gebruiken om wat te doen aan de verre naaste in nood, die het meest noodzakelijke zoals voedsel, schoon drinkwater, een dak boven het hoofd en schoolmogelijkheden voor de kinderen.
Diaconaal leven betekent kijken met de ogen van Christus: waar is nood, waar kan ik dienen? Het betekent ook vertrouwen dat God werkt, zelfs wanneer wij de uitkomst nog niet zien. Want waar mensen zich laten raken door het evangelie en hun handen openen voor de ander, daar breekt iets van Gods koninkrijk door.
Als diaconaal bureau van de Christelijke Gereformeerde Kerken (‘diaconaat CGK’) stimuleren we hoop ten aanzien van de naaste verder weg. We hebben vijftig projecten waarin we kwetsbare naasten helpen. En al die projecten ondersteunen we met elkaar door de zondagse collectes en individuele giften, goed voor ruim een miljoen euro per jaar! En wat gebeurt er met al die opbrengsten? Daar kunnen we hier niet zo veel van delen, maar graag doe ik dat met twee verhalen. Een over de bevrijding van moderne slaven in Pakistan en een over de zorg voor kwetsbare moeders in Nicaragua.
Bevrijding
Ongeveer anderhalf miljoen christenen in Pakistan leven als schuldslaven in steenovens, onder mensonterende omstandigheden. Zowel mannen als vrouwen maken lange dagen en ook kinderen worden ingezet. Fabriekseigenaren maken hier misbruik van en behandelen hen wreed. Kerken in Oost-Pakistan verzetten zich hiertegen en werken samen om deze christenen te bevrijden. Ze lossen schulden af, zorgen voor onderwijs, huisvesting en werk, zodat deze gezinnen een nieuw en waardig begin kunnen maken. Dit biedt hoop op een betere toekomst (zie cgk.nl/PAK178).
Hierbij het getuigenis van Zulifiqar Masih. Zulifiqar komt uit Chunia, Lahore, Pakistan. Hij werkte bijna vijfenveertig jaar in een steenfabriek. Dat was extreem zwaar; het inkomen was erg laag, nauwelijks genoeg om te overleven. Dag in dag uit werkte hij onder zware omstandigheden om zijn gezin te onderhouden.
De afgelopen vijf tot zes jaar ging zijn gezichtsvermogen ernstig achteruit. Het werd zo erg dat hij ongeveer negentig procent van zijn zicht in één oog verloor en het andere oog nog maar voor ongeveer vijftig procent functioneerde door het werk in de fabriek. Ondanks deze ernstige situatie had hij geen andere keuze dan door te gaan. Hij had geen geld voor een medische behandeling. Door zijn slechte zicht liep zijn werk terug en werd hij gedwongen leningen af te sluiten. Dit duwde hem steeds dieper in de schulden.
Hij zegt: ‘Maar ik verloor de hoop niet. Ik bleef bidden en vertrouwen op de Heer. En .. God heeft mijn gebeden verhoord en hulp gestuurd via het diaconaal bureau en Pastor Naeem en zijn team. Ze kwamen naar me toe en regelden dat mijn hele schuld werd afbetaald. Voor het eerst in tientallen jaren was ik bevrijd van de ketenen van schuldenslavernij! Ze hebben niet alleen mijn schuld afgelost, maar met het geld dat diaconaat CGK beschikbaar stelde, is ook een riksja voor mij gekocht, zodat ik een onderneming kon starten. Samen met zijn schoonzoon rijd ik nu riksja en verdien ik een fatsoenlijk inkomen voor mijn gezin. Daarnaast is ook een oogoperatie voor me geregeld. Mijn zicht is nu hersteld. Ik ben zo blij en God ontzettend dankbaar!’
Training
Van Pakistan gaan we naar Nicaragua. In de hoofdstad Managua zijn veel alleenstaande vrouwen met gezinnen die bijna geen inkomen hebben met alle gevolgen van dien. Kerken in deze stad hebben zich verenigd in een hulpverleningsproject voor deze vrouwen. Ze bieden jaarlijks zo’n honderd vrouwen een beroepsopleiding aan waardoor zij zelf in hun levensonderhoud kunnen voorzien. Ze leren een vak zoals naaien of haar knippen en bij het afsluiten ervan krijgen ze een naaimachine of kappersset en kunnen ze een eigen zaak beginnen (zie cgk.nl/NIC148). Hierbij het verhaal van cursist Dorca.
‘Ik ben achtentwintig jaar oud en woon met mijn drie kinderen en mijn man al vijftien jaar in de gemeenschap Cristo Rey. Mijn tweede dochter is negen jaar oud en heeft een psychomotorische achterstand, dus ik breng het grootste deel van mijn tijd thuis door met de zorg voor haar. Het leven is erg moeilijk en alles is erg duur in ons land. Ik heb een vriendin die ik erg waardeer. Zij vertelde me dat ze vorig jaar een opleiding tot kapster volgde in de kerk van dominee Francisco. Ze vertelde me dat er een mogelijkheid was om dit jaar een kappersopleiding te volgen. Dit motiveerde me en ik ging naar het huis van de dominee om hem te vertellen dat ik ook een opleiding wilde volgen om inkomsten voor mijn gezin te genereren. En dat kon! Inmiddels ben ik begonnen. Het is een inspirerende cursus en ik heb al veel geleerd. Ik heb mijn eerste knipbeurt gedaan! Bovendien voel ik me in de lessen bij trainer Rosa nuttig, bekwaam en zelfverzekerder worden. Ik ben gemotiveerd om door te leren totdat ik heel bekwaam ben en mijn eigen bedrijf aan huis heb, zodat ik voor mijn jonge kinderen, en vooral mijn dochter, kan zorgen. Dit geeft me veel hoop en dank aan God.’
Erjan van der Linde, Capelle a/d IJssel
Ds. E.J. van der Linde is diaconaal consulent binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken