Vroeger vond ik Mozes nogal zielig. De hele dag met een doek om zijn hoofd door de woestijn lopen is geen pretje toch? Later begreep ik dat de doek meer een soort sluier was waar Mozes doorheen kon kijken. Was dat eigenlijk niet een soort straf? Hij zal het vast niet leuk hebben gevonden. Soms sturen kinderbijbelverhalen je ongewild een verkeerde kant op. Wanneer we Exodus 34 wat beter lezen ontdekken we een prachtig, inderdaad stralend, vergezicht dat ons gegeven wordt door deze geschiedenis.

 

Mozes komt van de berg waar hij gesproken heeft met de HERE God. Zijn gezicht straalt zo sterk dat hij zijn gelaat moet afdekken voor de omstanders. Maar voordat Mozes dit doet, roept hij eerst de oudsten van het volk bij zich en geeft de woorden van de HEER aan hen door. Pas daarna schermt hij zijn gezicht af. En zo gaat het steeds. Elke keer wanneer hij de tent der samenkomst ingaat om te spreken met God, doet hij zijn sluier af. Na afloop van zijn ontmoeting met God geeft hij de woorden van de HEER door aan de oudsten. Pas daarna doet hij zijn sluier weer om. Niet alleen de woorden van de HEER komen zo tot het volk, maar ook straalt het licht van God via Mozes op de oudsten als een tastbare bevestiging van die woorden. Ook al was het verblindend, de oudsten moesten in de lichtkring van het evangelie staan. Die ervaring mochten ze meenemen naar het volk om erdoor gesterkt te worden. Zo konden ze het volk onderwijzen en voorleven wat God van hen vroeg.  

 

Opeens valt je dan op dat je dat stralende licht vaker tegenkomt, bijvoorbeeld bij engelen die een boodschap brengen, bij een ster die stralend schijnt en de weg wijst en bij Paulus die onderweg is met een duister plan, maar overweldigd wordt door een stralend licht. Vooral zien we dit licht bij een Kind in de kribbe, omgeven door stralende engelen die de blijde boodschap brengen.

 

Jezus is het licht voor de wereld is. Hij nodigt ons uit in Zijn lichtkring te komen en zo gered te worden van alle duisternis in dit bestaan. Hij heeft ons na zijn hemelvaart Zijn stralende Geest gegeven zodat wij als Zijn volgelingen ook stralen.  

Zo mogen we het goede voorbeeld van die oudsten in de woestijn toepassen op ons eigen leven. Stralen wij? We mogen een lichtje in het duister van deze wereld zijn, ieder op zijn of haar plekje. Als je om je heen kijkt, besef je hoe nodig dat is.

 

Art van der Molen, Ten Boer