Een vogel laat een eikel vallen en er ontstaat zomaar ergens een klein eikje. Maar voor je dan een grote boom hebt, ben je jaren verder. Een eik staat voor kracht, net als de terebint.
In de bijbel wordt soms gesproken over een eik, soms over een terebint. Abraham gaat volgens de NBG’51 wonen bij de terebinten van Mamre, de andere vertalingen spreken van eiken. Eiken waren herkenningstekens. Vaak lees je over ‘de eik van …’
Bijeenkomsten vonden vaak plaats onder een eik. Na de afscheidsrede van Jozua nam hij een grote steen en richtte die op onder de eik (of terebint, NBV) die bij het Heiligdom van de Heer stond. Maar ook afgodenoffers werden wel bij een eik gebracht. Volgens Hosea 4 omdat het in zijn schaduw aangenaam is.
In de mythologie kom je de heilige eik van Zeus tegen. En dichterbij: De voorchristelijke bewoners van West-Europa hadden boomheiligdommen. Dit waren monumentale eiken, waar rechtspraak plaatsvond, waar ook geofferd werd en allerlei rituelen uitgevoerd. Bonifatius liet de heilige Donareik bij Fritzlar omhakken, om te laten zien dat de goden geen wraak zouden nemen. Veel van de Germanen, onze voorouders dus, werden toen christen.
Janneke van der Molen, Bierum