Zij die zachtmoedig zijn, komen op voor het recht van God en de naaste, en weten af te zien van eigen recht. Dat kan betekenen dat zij daardoor klappen incasseren. Dat was ook het voorland van de discipelen. Zij zouden het zwaar te verduren krijgen. Maar Jezus bemoedigde hen.

 

Hij belooft het allerhoogste geluk aan diegenen die aan Hem verbonden zijn en Hem navolgen, ook op de weg van zachtmoedigheid.

 

Veertig jaar geleden werd u in het ambt bevestigd. Kunt u uw gevoelens van veertig jaar geleden nog omschrijven?

Op 1 juni 1979 werd ik op de leeftijd van precies vierentwintig en een half jaar bevestigd in de gemeente Drogeham. Wat waren mijn gevoelens? Ootmoed: wie ben ik dat God mij zou willen gebruiken? Dankbaarheid dat de begeerte die in mijn hart leefde, gewerkt door de Heilige Geest, vervuld werd. ‘Eén ding heb ik van de Heere begeerd, dat zal ik zoeken: dat ik al de dagen van mijn leven mocht wonen in het huis des Heeren’ (Ps.27). Afwachtend: wat is dat voor volk, deze Friezen die zo’n bijzondere taal spreken? Hoop: de zaaier heeft hoop op de oogst. Ik was jong en onervaren, op dat moment nog ongehuwd – wel verloofd, dus met een blij vooruitzicht - maar ik moest alles nog leren in de praktijk. Ik ben dankbaar dat de gemeente ervaring had met kandidaten en dat er broeders waren in de kerkenraad die mij met raad, daad en gebed hebben bijgestaan.

Loof den HEERE, mijn ziel, en vergeet geen van Zijn weldaden( Ps.103,2).

 

De Heere heeft mij op latere leeftijd tot het wondere ambt van predikant geroepen. De weg naar het ambt was een wonderlijke weg. Zijn wegen zijn ondoorgrondelijk. Het is mijn hartelijke behoefte God groot te maken. Het is goed om enige dingen te noemen waarin Gods goedheid en genade zichtbaar werden. In de gemeente van Scheveningen waren veel kinderen Gods. Veel heb ik met hen mogen delen. Bij veel sterfbedden heb ik gestaan en de grootheid van de Heere in het leven van Gods kinderen gezien. Ik denk aan een oude broeder die zó’n sterk heimwee naar de Heere had. Hij wilde zo graag sterven om bij Hem te zijn. Op een gegeven moment zei hij tegen mij; ‘De Heere is me toch niet vergeten?’ Toen een aantal maanden later het moment van sterven aanbrak, strekte hij zijn handen uit en keek vol heimwee naar het plafond. Het stervensuur brak aan. Hij stierf in de Heere!

Vroeger was alles ver weg. Maar nu is alles zo dichtbij gekomen. Zojuist heb ik bij vrienden Kashif opgehaald. Kashif is een Pakistaanse christen. We weten allemaal dat die het moeilijk hebben. Soms laait de haat in Pakistan angstwekkend hoog op. Soms is het rustig, maar altijd loert er gevaar.

 

De christenen daar moeten verschrikkelijk op hun woorden letten. Een verkeerd woord kan je leven kosten. En ouders zijn altijd blij als hun kinderen weer uit school thuis zijn. Kinderontvoering komt regelmatig voor. Kashif had iets gezegd dat verkeerd werd opgevat. Hij kreeg heel serieuze dreigbrieven. Hij vluchtte naar het ‘christelijk’ Europa, in de hoop dat hij daar begrip zou vinden. Dat viel tegen. Drie jaar is hij nu al van zijn vrouw en kind gescheiden. Het doet me pijn dat we in juridisch opzicht zo weinig voor hem kunnen doen. Kashif is een van de vele christen die lijden onder geloofsvervolging.

 

In de jaren zestig van de twintigste eeuw zette een jonge generatie zich af tegen de gevestigde maatschappij. Volgens hen had iedereen recht op genot en zelfontplooiing, op authenticiteit. In de praktijk was dit geluksideaal fallisch van aard. Dat wil zeggen dat mannen het onder andere misbruikten om vrouwen in bed te krijgen.

Dit geluksideaal is gebleven, maar de betekenis is ingrijpend veranderd. Het is in dienst komen te staan van macht en rijkdom. In bedrijven wordt het toegepast om de

Integral mission is het spreken én uitleven van het geloof in Jezus Christus in elk aspect van het leven als eenheid. Als je in een Spaanssprekend Zuid-Amerikaans land in een winkel een pan integral  vraagt, krijg je een volkorenbrood. Een brood vol met het hele koren. Dit illustreert wat we bedoelen met Integral mission .

 

Een synoniem dat ook gebruikt wordt, is holistic mission  – compleet, het geheel. Het zijn voor ons nieuwe woorden die wij overgenomen hebben. Men heeft nog geen goede Nederlandse vertaling hiervan bedacht. In veel werelddelen is de uitdrukking gewoon en als het ware deel van de DNA van gelovigen. Zo staat men in het leven en ook in het geloof. In Nederland lijken gemeenten steeds meer te beseffen dat Integral mission voor ons als kerken onmisbaar is.

Commentaar

  • Maria 2019-06-14 18:04:09

    Het laatste nummer van het oecumenisch bulletin «cursief» Bezinning «einde cursief» is helemaal...

  • Nationale Synode 2019-06-07 15:43:33

    Op woensdag 29 mei jl. werd haar vierde en laatste zitting gehouden, precies vierhonderd jaar na...

  • Hemelvaart – He has got the whole world in His hands 2019-05-24 18:12:32

    Ik was vorige week in Rotterdam, in de wijk Middelland, bij Thuis in West: een pioniersplek,...

  • Engel 2019-05-17 13:56:04

    Vorige week maandag overleed Kinga Bán op 37-jarige leeftijd. Op nos.nl stond een kort bericht en...