‘We kijken de diensten altijd trouw mee hoor.’ Het kan je zomaar gezegd worden tijdens een huisbezoekje. Je spreekt de gemeenteleden, blij met een zekere mate van betrokkenheid. Ze kijken immers mee met de diensten, ze weten van de diensten en preken mee te praten. En de betrokkenheid kan daarnaast blijken uit het feit dat een of meer gezinsleden lid zijn van deze of gene commissie die de gemeente rijk is. Om dankbaar voor te zijn, al die blijken van betrokkenheid.
Het Nederlands Dagblad pikte het nieuws op: de Theologische Universiteit Apeldoorn bracht negen PlucheProfs op de markt. Zachte knuffels van de hoogleraren om te sparen. Voor de allerkleinsten en voor iedereen die de TUA een warm hart toedraagt. Voor slechts €14,26 wordt er een exemplaar opgestuurd. Welke hoogleraar je dan krijgt toegestuurd is nog een verrassing.
Op het moment dat ik dit commentaar schrijf, zit ik buiten uit de wind in de zon. Heerlijk! Het voorjaar komt eraan. De sneeuwklokjes hebben gebloeid of bloeien nog, de narcissen staan op springen en de tulpen zijn volop in ontwikkeling. ’s Morgens is het al wat eerder licht en ’s avonds al wat later donker. We gaan weer een mooie tijd van het jaar tegemoet. Wat een zegen dat de seizoenen elkaar opvolgen en dat wij daar niets over te zeggen hebben. Het komt en gaat op z’n tijd of beter gezegd op Zijn tijd. De lente staat voor een nieuw begin, fris groen, hoop en perspectief.
In dit kerkblad gaat het over hoop. In verschillende artikelen wordt daarover geschreven, waarbij de verbinding tussen hoop en Pasen wordt belicht. Omdat Jezus uit de dood is opgestaan, is er hoop.
In de ene kerk wordt er meer vorm en inhoud gegeven aan het collectemoment dan in de andere. Tot aan de coronacrisis was het collectemoment nog vrij uniform: enkele diakenen lieten één, twee of zelfs drie collectezakken door de rijen gaan.
