Op het moment dat ik dit schrijf, is het aan de vooravond van een conferentie van predikanten van onze kerken. Het thema van die conferentie is ‘Op het scherpst van de snede, (s)preken over eeuwig wel en eeuwig wee in prediking, pastoraat en psychologie’.

Zo’n tachtig jaar! Zolang is het geleden dat de Tweede Wereldoorlog werd beëindigd en de vrede werd getekend. Het moet voor alle partijen en betrokkenen een enorme opluchting zijn geweest, met name voor hen die slachtoffer waren van al het geweld. Eindelijk vrede en vervolgens ook wederopbouw. Het Marshallplan was een omvangrijk materieel hulpplan dat op initiatief van de toenmalige Amerikaanse minister van buitenlandse zaken George C. Marshall drie jaar na de Tweede Wereldoorlog in werking trad. Dit was gericht op de economische wederopbouw van de door de oorlog getroffen landen in Europa. Daarnaast was men beducht voor de Russen, die inmiddels een gevaar betekenden.

Van 20 tot 23 april was ik samen met een paar honderd andere predikanten op de conferentie in Yarnfield, georganiseerd door de Banner of Truth. Al vele jaren komen kerkelijk werkers, theologiestudenten en dominees in Engeland samen om gevoed en geïnspireerd te worden. Dit jaar was het thema Revival, oftewel: opwekking, herleving.

‘We kijken de diensten altijd trouw mee hoor.’ Het kan je zomaar gezegd worden tijdens een huisbezoekje. Je spreekt de gemeenteleden, blij met een zekere mate van betrokkenheid. Ze kijken immers mee met de diensten, ze weten van de diensten en preken mee te praten. En de betrokkenheid kan daarnaast blijken uit het feit dat een of meer gezinsleden lid zijn van deze of gene commissie die de gemeente rijk is. Om dankbaar voor te zijn, al die blijken van betrokkenheid.