We zijn er op de een of andere manier allemaal mee bezig, met wat er in ons kerkverband gebeurt. Het is uitermate actueel. Als dit nummer op de mat valt, is er weer van alles bijgekomen. Er werd een bijeenkomst gehouden; een vergadering vond plaats; brieven en commentaren werden geschreven, en we zijn er allemaal op de een of andere manier in betrokken.
De Christelijke Gereformeerde Kerken stonden voorheen bekend om hun diepe verlangen om elkaar vast te houden. Ook al waren de thema’s ingewikkeld, denk aan vertalingen van de Bijbel, berijmingen die gezongen mochten worden, het uitzenden van diensten via radio en zeker via de televisie, men vond altijd een manier om elkaar vast te houden.
Zeven jaar oud was ik, bijna acht. Ik herinner me nog goed dat ik naar voren mocht komen in de kerk. Het was jeugdzondag en ik kreeg mijn eigen bijbeltje. Uit die bijbel mocht ik voorlezen wat er voorin geschreven was: Jozua 1:5c: ‘Ik zal u niet begeven en u niet verlaten.’
Ik was er blij en voorzichtig mee. En dat ben ik nog steeds. Hij staat (tussen veel andere bijbels ondertussen) in de studeerkamer. Maar het is belangrijk dat zo’n bijbel daar niet maar staat, maar dat hij gebruikt en gelezen wordt!
De wereld is mooi. Wie op vakantie is, zoekt die schoonheid en zal daarvan genieten, eventjes voorbij kijkend aan de minder mooie dingen. De aarde is zeker mooi, zelfs volmaakt gemaakt door de Schepper. Het scheppingsverhaal vertelt dat in een notendop. Zes dagen had de Here God daarvoor nodig en op de zevende genoot Hij van zijn creaties. Prachtig.
Vanaf het begin van deze maand is op tv de documentaire Sextortion te zien. Bij sextortion wordt een slachtoffer afgeperst met seksueel beeldmateriaal. In die documentaire worden enkele jongeren gevolgd die dat hebben meegemaakt. Het heeft ingrijpende gevolgen in hun leven. Sommigen zien alleen nog een uitweg in de dood. Aangrijpend hoe jonge levens zo stukgemaakt kunnen worden.
