Vanaf het begin van deze maand is op tv de documentaire Sextortion te zien. Bij sextortion wordt een slachtoffer afgeperst met seksueel beeldmateriaal. In die documentaire worden enkele jongeren gevolgd die dat hebben meegemaakt. Het heeft ingrijpende gevolgen in hun leven. Sommigen zien alleen nog een uitweg in de dood. Aangrijpend hoe jonge levens zo stukgemaakt kunnen worden.
Ik was weer in Indonesië, samen met vier studenten van de Theologische Universiteit Apeldoorn. Weer, want vorig jaar was ik er ook al, toen met twee studenten. Beide reizen hebben een diepe indruk op me gemaakt, omdat we meegenomen werden op een zogenaamde gospel-rally. Dat gebeurde vorig jaar op Ambon, waar we deel uitmaakten van een groep studenten die daar evangelisatietoespraken hielden op heel wat scholen. Voor die studenten hoort dat bij de opleiding. Als je studeert om dominee te worden moet je gewoon mee met zo’n reis. Dat geldt voor alle studenten, en ik kan uit eigen ervaring zeggen hoezeer het je vormt. Ik zeg wel eens (niet helemaal gekscherend): eigenlijk zou iedereen die dominee wordt eerst twee jaar de zending in moeten. Want wat leer je veel als jij als vreemdeling – want dat ben je in een zendingssituatie – een boodschap over moet brengen aan mensen in een andere cultuur en in een heel andere context. Daarom mijn serieus gemeende gedachte: iedere dominee moet weten wat het is om zendeling te zijn.
Al zolang wij bestaan leven we in de eindtijd. Zo leerde ik het van onze dominee op catechisatie. Met de opstanding van onze Here Jezus Christus is het werk, dat Hij moest doen, volbracht en is de eindtijd ingegaan. Dat duurt nu een kleine tweeduizend jaar, maar oh oh oh, wat is dat een lange tijd.
Gedurende die twee millennia hebben alle christenen met spanning gewacht op de wederkomst van Jezus Christus, die – zoals Hij zei – spoedig zou zijn. Maar duizend jaar is bij de Heer als één dag, dus rekensommetjes helpen ons niet om het exacte tijdstip te berekenen.
Over de kerk is er nogal wat te doen, zeker over onze kerken, de Christelijke Gereformeerde Kerken. We halen het nieuws niet met onze groeicijfers of opmerkelijke bekeringsverhalen, helaas. We staan in de krant vanwege meningsverschillen en onderlinge strijd.
De kerk is een bont gezelschap. Dat valt u vast wel op in uw eigen kerk. Maar in de zomerperiode misschien nog wel meer. Als u een dienst ergens anders (in het buitenland wellicht) bezoekt.
Dat blijft bijzonder: wat wordt de kerk gevormd door verschillende mensen. In leeftijd, achtergrond, karakter, talenten en voorkeuren. Jongeren die hun eerste stappen in het geloof zetten, ouderen met een leven vol ervaringen. Mensen die met hun handen werken, terwijl anderen talig of wiskundig zijn ingesteld. De kerk is een kleurrijk gezelschap; precies zoals de Here God het wil.
