De commissie landelijke kerkendag van de Christelijke Gereformeerde kerken is al weer druk bezig de tweede kerkendag te organiseren op vrijdag 30 mei op Urk. Zo is de commissie Kerkendag in samenwerking met deputaten diaconaat een landelijke actie gestart ten behoeve van de realisering van waterputten in Haïti. Om u nog meer aan te moedigen om mee te doen een tweede verhaal

Zie voor nog meer informatie over de kerkendag: www.cgk-kerkendag.nl

Henk Jonkman, lid van de commissie Kerkendag

‘Een leven is daar goedkoop’ hoorde ik haar zeggen. De woorden werden uitgesproken door een Amerikaanse vrouw die twintig jaar lang in zendingsverband onderwijs had gegeven in Nigeria. Ik begreep wel ongeveer wat ze bedoelde, zoiets als een leven wordt daar niet geacht, het is niet van veel waarde, dat gevoel. Maar de woorden deden me pijn. Is een leven daar echt goedkoper dan bij ons? Minder waardevol?  Voelen pijn en verdriet in Nigeria anders?

In 2012 is in Kampen een congres belegd over homoseksualiteit. Ontwikkelingen in kerk en samenleving vragen een voortdurende bezinning op dit thema. De verscheidenheid aan meningen is groot. De organisatie hoopte dat het congres een aanzet kon geven tot een nieuwe eensgezindheid.

Naar aanleiding van dit congres is een bundel verschenen met de bijdragen van de sprekers. De opvattingen die in de bundel worden verdedigd, laten iets zien van de verscheidenheid binnen protestantse kerken. De samensteller van de bundel, prof. Ad de Bruijne, meent dat een eerlijk gesprek bij een open Bijbel mogelijkheden biedt: het moet dan mogelijk zijn samen op weg te gaan naar één christelijke levensstijl.

Dat de Reformatie in de zestiende eeuw voornamelijk het werk van mannen was, zal iedereen duidelijk zijn.Toch waren er wel vrouwen die in die roerige tijd een bijdrage leverden aan de opbouw van het protestantse kerkelijke leven. Een tweede voorbeeld daarvan is Renata van Ferrara of Renée de France (1510-1575).

Vooral adellijke vrouwen hadden belangstelling en sympathie voor de nieuwe, protestantse leer. Dit zal te maken hebben met het feit dat hun ouders hen onderwijs hadden laten volgen, wat voor de meeste vrouwen toen nog niet was weggelegd. En door hun maatschappelijke positie kwamen ze makkelijker in contact met geleerden en schrijvers.

Van Johannes Calvijn is bekend dat hij wel eens met zulke adellijke dames correspondeerde, omdat zij vaak wel bereid waren om de reformatoren in de verspreiding van de reformatie te ondersteunen. Dit was niet zonder risico. Meestal was de echtgenoot of familie bepaald niet gecharmeerd van een dergelijke geloofsovergang, en liep de betreffende dame gevaar verstoten of zelfs gedood te worden. Calvijn trachtte hen via brieven te bemoedigen en tot standvastigheid aan te sporen. Een van hen was Renata, hertogin van Ferrara.