Een aantal weken terug stond er op de site www.cip.nl een bijdrage over Rob Visser, PKN pioniersdominee in IJburg, de nieuwste wijk van Amsterdam. Vier jaar lang heeft hij daar gewerkt om er een nieuwe gemeente te starten. Inmiddels is er een kleine gemeenschap ontstaan van een vijftigtal meelevende personen. Zijn hoofddoel was niet om mensen bekend te maken met Jezus. Hoewel er in al die verhalen over Jezus wel degelijk iets leuks zit (bijvoorbeeld de Bergrede waar we ons voordeel mee kunnen doen), vindt hij het spreken over het bloed van Jezus dat reinigt, maar gezeur. Dat is volgens hem niet de boodschap. Met Jezus zou je de mensen alleen maar schuw maken. Dit moet toegankelijk zijn voor iedereen. Volgens deze predikant is het christendom slechts één van de wegen om iets van God te leren.
Tegenover deze uitspraak wil ik de lezers het volgende meegeven.
Een man ligt in het water en hij dreigt te verdrinken. Voortdurend roept hij om hulp. Diverse hulpverleners schieten toe.
Mohammed roept: 'Ik gooi je de vijf regels van Allah toe; daarmee kun je jezelf redden.' De man probeert ze te pakken, maar hij zinkt steeds dieper weg.
Dan komt Boeddha. Hij roept: 'Je moet net doen alsof je niet in de vijver ligt; dan komt het wel goed.'
De volgende die roept is de rabbijn: 'Ik gooi je de Tien Geboden toe; dan kun je jezelf redden.'
De hindoe maakt het nog mooier. 'Het maakt niet uit als je verdrinkt. In een volgend leven ben je misschien dichter bij de kant. Dan heb je het misschien beter.'
Maar dan komt Jezus voorbij. Hij roept niets. Hij springt in het water en redt de drenkeling ten koste van zijn eigen leven.
Wanneer mensen mij vragen waar het christendom verschilt van andere godsdiensten, vertel ik maar over dit filmpje dat ik gezien heb. In al zijn eenheid is dit zo ontzettend helder.
Ik vraag mij af welke beleving die pionierspredikant uit IJburg heeft bij het vieren van het Heilig Avondmaal. Als hij consequent is, laat hij dan dit aan zich voorbijgaan?
Pieter Sijtsma, Dokkum