Wie ben ik? Een vraag die voor iedereen bekend is. Een vraag die in verschillende leeftijdsfasen een rol speelt. Iemand met dementie vergeet steeds meer wie hij of zij is. Het lukt niet meer om liefde te geven aan geliefden. Het contact gaat steeds meer verloren. Heden en verleden lopen door elkaar. Vraag in dit artikel is: Wordt iemand met dementie nog geliefd, als partner, ouder, broeder of zuster in de gemeente?

Dit boekje ligt – ik zeg het eerlijk – al een aardige tijd op mijn bureau. Omdat ik het regelmatig even pak en erin blader. En dan leg ik het weer neer, omdat ik met van alles en nog wat bezig ben. En toch pak ik het regelmatig. Want het wijst op een mooie manier een aantal Bijbelse kernwoorden aan die alles te maken hebben met het christen-zijn vandaag. Oftewel, met het getuigend christen-zijn vandaag. Dat weten we immers: een christen is een getuige. Hij of zij weet waar het in het evangelie over gaat.

Marianne de Ruijter neemt je in dit boek mee naar Ghana en vanaf de eerste bladzijde zit je in het verhaal. ‘Verhaal’ is eigenlijk niet het goede woord, want de informatie op de achterflap wijst je al op de schijnende werkelijkheid van de kinderhandel. Het boek is geschreven in de ik-vorm en laat twee kleine kinderen aan het woord. Baruck en Shaniya, respectievelijk 6 en 8 jaar oud, broertje en zusje uit hetzelfde gelukkige gezinnetje op het platteland van Ghana.

Kun jij Hans helpen? Hij staat midden op een kruispunt en weet de weg niet meer naar huis. Hans heeft, net als 280.000 mensen in Nederland, dementie. Je wilt graag helpen, maar hoe? Op initiatief van Alzheimer Nederland en het ministerie van VWS is er recent een reclamecampagne gestart (www.zienis1.nl).

 

Niet alleen de start van deze campagne is voor mij de aanleiding om dit artikel te schrijven.

Die aanleiding ligt in mijn werk, als kerkelijk werker van de Zuidhovenkerk in Dordrecht. In een aantal jaren heb ik het aantal mensen met dementie behoorlijk zien toenemen. Pastoraal liep ik best tegen een aantal moeilijkheden aan. Bezoeken aan broeders en zusters met dementie werden voor mij steeds minder makkelijk. Daarnaast hield mij de vraag naar welke plaats mensen met dementie hebben in de gemeente en in een eredienst bezig. Ik denk namelijk dat we ook als kerken ons de vraag hebben te stellen: Hoe helpen we, als gemeente van Christus, Henk, Lenie, Christa en Hans, die met dementie te maken hebben gekregen?

Paul Visser, pionier predikant in Amsterdam, laat zich inspireren door aartsvader Abraham, eveneens pionier. De wereld waarin Abraham leefde komt overeen met onze wereld. Ongeloof is de gewoonste zaak van de wereld en geloof mag je beschouwen als een wonder. Net als Abraham mogen wij met vallen en opstaan leren wat vertrouwen in God is.

Dit boek gaat over twee vriendinnen, Audrey en Eve. Audrey is van adel, Eves moeder werkt op Wellingford Hall, het landgoed van Audrey’s familie. In het Engeland van de jaren dertig was de afstand tussen de adel en burgers heel groot. De beide meisjes ontmoeten elkaar als ze twaalf jaar oud zijn en ondanks het standsverschil ontstaat er een vriendschap voor het leven.

 

Het boek begint eigenlijk met de afloop: In 1950 woont Eve al vier jaar onder Audrey’s naam met haar kind in Amerika. Ze doet zich voor als de schoondochter van de ouders van Robert, de omgekomen echtgenoot van Audrey. Tot de echte Audrey voor de deur staat.

 

Commentaar

  • Zeven vinkjes 2022-07-01 18:00:29

    Zomaar op een avond word ik gefascineerd door het verhaal van een schrijver, die aan tafel zit bij één...

  • Vluchtelingen 2022-06-17 17:01:48

    Komende maandag, 20 juni, is het Wereldvluchtelingendag. Al sinds 2001 is deze dag door de...

  • Godsdienstvrijheid een zegen 2022-06-03 15:31:24

    Het is gewoon een gegeven. Onze samenleving wordt steeds seculierder. Onlogisch is het niet dat...

  • Kirill 2022-05-20 17:21:12

    Kirill, of Cyril is 75 jaar en sinds 2009 de patriarch van Moskou en van alle Russen en de Primaat van de...