De man van zeer grote lengte met zes vingers aan iedere hand en zes tenen aan ieder voet, 24 bij elkaar, één van de zonen van Rafa (2 Samuël 21:20). Van sommige mensen vraag ik me af, waarom ze in de bijbel staan. Deze man is er één van. Hoort hij in het rariteitenkabinet van de Schepper? Is hij een speling van de natuur? Is hij de zonderling, die ons allemaal “normaal” laat zijn? Op de één of andere manier komt er een gevoel van meelij in mij naar boven. Alsof ik hem voor me zie staan. Een soort oger, die aan intelligentie mist, wat hij aan lichaamsbouw teveel heeft. Onzin natuurlijk, maar het gevoel bekruipt me. Zo'n soort gevoel, dat ieder die lichamelijk ‘anders’ is ook wel mentaal ‘achterlijk’ zal zijn.
Het gevoel wordt ook wel opgeroepen doordat hij geen naam heeft. Dat maakt hem tot een ding, een 24. En om het nog erger te maken weten we wel wie zijn vader is en dus ook van wie hij een broer is. Zijn vader is Rafa en dat maakt hem de broer van Goliath. Als ik nu naar hem kijk zie ik een man, die onder een slecht gesternte geboren is. Hij en zijn broers waren allen in woord en daad vechtersbazen. Buitenissige, grove mannen, die het ontbrak aan elke vorm van cultuur en educatie. Een brallende opvoeding, geminacht door anderen totdat zij met kracht hun vijanden de kop in gingen slaan. Toen hield men op om 24 belachelijk te maken. Toen wilde iedereen wel zijn vriendje zijn. Wellicht heette hij toen allang 24 en wist niemand zijn naam meer. Wellicht was hij toen voor God en mensen al gedegradeerd tot zijn eigen brute kracht en zag niemand meer een mens in hem.
Hij hoonde Israël en Jonatan sloeg hem dood.
Van dat zinnetje word ik even stil. Als ik zo wat zit te mijmeren besef ik, dat de gewone menselijke reacties mij ook niet vreemd zijn. Ook ik moet de neiging om iemand op zijn uiterlijk te beoordelen onderdrukken om te kunnen luisteren naar de mens. Opeens voelt het leeg naast een dode 24. Misschien had hij van een gelovige anders verwacht dan dat hij door hem zou worden doodgeslagen.
P. van Dolderen, Almere