Zijn de sociaal - economische, ecologische en medische crises waarin wij ons bevinden, kansen om te vernieuwen? Of zal het nieuwe normaal uiteindelijk toch gewoon het oude normaal blijken te zijn?

In mijn achtertuin, grenzend aan een drukke verbindingsweg, raakte ik niet bepaald hoopvol gestemd. Wat een druk verkeer! Wat een fijnstof! We draaien weer op volle toeren. Hebben we dan niks geleerd? Ik verlangde naar de rustgevende stilte van het begin van de coronatijd.    

Soms denk je na over wat je eigenlijk zegt. En vraag je je af of je de dingen wel goed zegt. Dat gebeurt me wel eens. Bijvoorbeeld als ik vertel over dingen die ik in een van de gemeenten waar ik werkte heb meegemaakt. Dan betrap ik me erop dat ik – bijna als vanzelf – praat over: ‘in mijn eerste gemeente.’ Of, ‘in een van mijn gemeentes.’

Ik denk dat iedereen snapt dat een dominee niet bedoelt te zeggen dat de gemeente waarover hij het heeft van hem is. We weten immers heel goed dat de gemeente niet van ons is, maar van God die haar kocht met het bloed van zijn Zoon en die door zijn Geest in die gemeente van Hem woont en werkt.

In opdracht van de generale synode heeft een commissie zich bezonnen op de impasse waarin de besprekingen geraakt zijn rond de vraag wat de kerk aan moet met de verschillende hantering van het besluit inzake vrouwelijke ambtsdragers uit 1998 en 2001.

Deze kop, inclusief hoofdletters, komt uit een tweet van de burgervader van Zoetermeer, Charlie Aptroot. In de tweet maakt hij melding van de arrestatie van twee 15-jarigen, die veel alcohol ophadden, zich misdroegen en een groot mes bij zich hadden. Hij noemt dit treurig en roept de ouders op hun jongeren hierover aan te spreken. ‘OUDERS WAAR ZIJN JULLIE? GA OPVOEDEN!’