Volgende week dinsdag ’s middags om kwart over vier is het overal op de wereld even lang licht. Dat fenomeen noemen we de lente-equinox. Voor ons op het noordelijk halfrond worden de dagen dan steeds langer. De donkere winter ligt achter ons, de zon is steeds meer te zien.

Emma vindt het saai in de kerk, dominee. Wat gaat u daaraan doen?   

In de kerk moet vandaag alles begrijpelijk en kinderlijk eenvoudig zijn. We hebben kinder- en jeugddiensten, kindernevendiensten, laagdrempelige diensten in Jip- en Janneketaal. Een kind moet het kunnen begrijpen. Anders haakt het af. En zijn ouders ook vaak. De kerk wordt geïnfantiliseerd. Het kind regeert.       

Wereldvreemd is de Bijbel niet. Neem bijvoorbeeld de brief aan de Romeinen. Daarin lees je: ‘Als ik het goede wil doen, is het kwade dicht bij mij.’ Het is een tamelijk precieze typering van de situatie waarin de internationale hulporganisaties zich bevinden. Wat een pijnlijke onthullingen. Het kan kennelijk altijd nog schrijnender. De #MeToo-beweging bracht al veel pijn en machtsmisbruik aan het licht. Maar dat er seksfeestjes werden georganiseerd op de puinhopen van een aardbeving, heeft veel mensen woedend gemaakt. Massaal stoppen gevers hun donaties en regeringen hun subsidies.

Het overkwam me onlangs. Niet voor de eerste keer overigens. Iemand die schampere woorden uitsprak over ‘gereformeerd-zijn’. De spreker was (en is) zelf christelijk gereformeerd. Wat is er gebeurd? Waarom zo spreken over je eigen ‘club’.