In 2012 heeft een groot aantal studenten van de Theologische Universiteit Apeldoorn een studiereis gemaakt naar Israël. Geweldig mooi natuurlijk en ook een geweldige ervaring. Wanneer ze later predikant zijn kunnen ze in voorkomende gevallen de opgedane kennis verwerken in hun preken. Persoonlijk vind ik het ook een goede zaak dat dit soort activiteiten opgenomen zijn in het studieprogramma.
In de gemeente komt veel lauwheid voor. Veel meer dan we denken en veel meer dan we erkennen. Kerkverlating en het verzuim van diensten zijn daar bijvoorbeeld uitingen van. Het is tegenwoordig zeer lastig om voldoende ambtsdragers te vinden. Bij (belangrijke) kerkelijke bijeenkomsten zijn er vaak opvallend veel afwezigen en niemand lijkt zich erom te bekommeren. Bij evenementen, in commissies en bij ander kerkelijk werk zie je steevast dezelfde gezichten. Het merendeel van de gemeente onttrekt zich stelselmatig aan zijn verantwoordelijkheid. Lauwheid heerst, over de gehele breedte van de gemeente.
Wat een onrust in de wereld. Wereldwijd onrust, dreiging, geweld, oorlogshandelingen. Tussendoor wordt nog verslag gedaan van een natuurramp – hier of daar (we zijn het bijna al vergeten ‘waar’). Wat gebeurt er allemaal? Vechtende mensen, vluchtende mensen, demonstrerende mensen. Onzekere mensen!
Rabbi Mendel van Kozk verraste eens een paar geleerde mannen, die bij hem te gast waren, met de vraag: ‘Waar woont God?’ Ze lachten hem uit: ‘Schaam je! De wereld is toch vol van zijn heerlijkheid?’ Maar hij beantwoordde zijn eigen vraag: ‘God woont waar je hem binnenlaat.’
Wereldwijd heerst een stammenstrijd. De meest ultieme en wreedste in de Arabische wereld voor of tegen de Islamitische Staat (IS). Ook wij in Europa zijn de stammenstrijd nog niet te boven. Al wordt deze met meer beschaafde middelen gevoerd in de vorm van afscheidingsbewegingen in Schotland en Catalonië. En mogelijk Friesland? Overigens bij de verdeling van de posten in de Europese Commissie speelt ook het stambelang. Opgelucht zijn we wanneer wij een zware post in de wacht hebben gesleept. Frans Timmermans moet onze belangen behartigen, zo willen wij.
'We leven in een bezeten wereld. En we weten het.' Met deze woorden begon Johan Huizinga zijn boek In de schaduwen van morgen, een tijdsbeeld van een beschaving die zich op een verschrikkelijke manier tegen zichzelf had gekeerd: 'Het zou voor niemand onverwacht komen, als de waanzin eensklaps uitbrak in razernij (…).'
Deze woorden, opgetekend in 1936, zijn uitgekomen. De waanzin brak uit in de razernij van een wereldomvattende oorlog. Dood en verderf waren het gevolg.
