Jozua kreeg van God de opdracht om met Israël over de Jordaan te trekken. De eerste serieuze hindernis daarna was Jericho. Jozua stuurt twee mannen naar Jericho om de situatie te onderzoeken.
Sterke muren
De stad blijkt een onneembaar bolwerk. Het innemen van die stad lukt nooit zonder God. Door Gods wonderlijke hulp en op diens aanwijzingen neemt Jozua – nadat hij met het volk op al net zo wonderbare wijze de Jordaan is overgestoken – de stad Jericho in.
Jericho is de stad waar de stichting Seeds of Hope is gevestigd, een cultureel onderwijscentrum voor jonge mensen. De oprichter daarvan is Tass Saada. Hoe hij ertoe kwam samen met zijn vrouw Karen Seeds of Hope op te richten staat in zijn boek Once an Arafat Man dat in het Nederlands is verschenen onder de titel Arafat was mijn held.
Taysir Saada groeit op in Saudi-Arabië en Qatar in een bovengemiddeld middenstandsgezin met goede contacten, maar ontwikkelt desondanks een grote haat tegen de Joden. Tot vlak na zijn geboorte woonden zijn ouders in een vluchtelingenkamp in Gaza. Alle in zijn ogen onrechtvaardige gebeurtenissen in zowel Saudi-Arabië als Qatar voeden deze haat. Hij besluit als zeventienjarige jongen voor Yasser Arafat te gaan vechten. Deze roept op om te strijden tegen Israël in de PLO. Taysir brengt het tot sluipschutter.
Jonathan Sacks (1948-2020) was opperrabbijn van Groot-Brittannië en heeft talrijke boeken geschreven die een bron van inspiratie, wijsheid en hoop zijn. Zijn boek over Deuteronomium maakt een serie van vijf compleet met een Joodse lezing van de vijf boeken van Mozes.
In zijn lezing van Deuteronomium komen telkens verrassende gezichtspunten naar voren. Daarbij betrekt Sacks onder andere personen en gebeurtenissen uit de seculiere geschiedenis en geeft wijze lessen over wat onze moderne samenleving dient.
In de 130-jarige geschiedenis van de Christelijke Gereformeerde Kerk Zwolle is er geen dominee geweest die zo innig vergroeid was met de Zwolse gemeente als ds. Arie van der Veer. In maart 2023 preekte hij voor het laatst in Zwolle. Samen met zijn vrouw Ees werd hij op het podium toegesproken en toegezongen. Het was een aangrijpend moment, want alle kerkgangers beseften dat er een eind was gekomen aan een bijzonder tijdperk.
Ze heeft de vermoeidheid nog in het hoofd en de benen na een jeugdweekend van de kerk: Jannet Horselenberg (40) uit Drachten doet al bijna vijftien jaar activiteiten voor kinderen en jongeren van de Christelijke Gereformeerde Kerk (CGK) Eben Haëzer in Drachten. De laatste tien jaar is ze betrokken bij de zondagsschool.
‘Steeds schoof ik een leeftijdscategorie op in het vrijwilligerswerk voor kinderen,’ zegt Horselenberg. Wat begon bij de oppasdienst tijdens de kerkdienst werd vervolgens meehelpen bij de zondagsschool van de Schatgravers (4-7 jaar), de Padvinders (7-9 jaar) en nu de Wegwijzers (9-11 jaar).
Bij CGK Drachten hebben ze nog de luxe van leeftijdsgerichte groepen. ‘Helaas dunt het wel snel uit. Toen ik begon bij de Schatgravers hadden we nog zo’n vijftien kinderen per groep. Nu hebben we er zes/zeven.’ Horselenberg ziet niet alleen dat de aanwas stokt, maar ook dat de gezinnen die zich wel melden kleiner zijn.
