A.s. woensdag is het weer zover: ‘dankdag voor gewas en arbeid’. Om ons er aan te herinneren dat we in alles afhankelijk zijn van Hem, Die het leven is en leven geeft, Die alles in stand houdt en verzorgt. Onze dank komt alleen Hem toe.

Hoe brengen we dat onder woorden? Ik denk dat het voor alle dankers goed is na te gaan hoe onze gebeden op de biddag waren. (Even tussen twee haakjes: weten we nog waarvoor toen is gebeden?)

Met stijgende verbazing, heb ik deze week naar het programma Pauw en Witteman gekeken. Een van de onderdelen was de actie van Women on Waves in Marokko. De arts van het schip en een Marokkaanse journaliste werden tegenover elkaar gezet. Natuurlijk had die arts gelijk en de journaliste moest maar zien dat ze in dat gelijk een deuk kon slaan. Al met al zeer voorspelbaar. En je kon op je klompen aanvoelen dat de waarheid zo hier en daar geweld zou worden aangedaan. De actiegroep vond het dringend noodzakelijk om die arme vrouwen in Marokko een abortus aan te bieden.