Er is wat met de vraag die ik hierboven neerschreef. Hij wordt nogal eens gesteld in deze tijd: wat gaan jullie doen in de vakantie? En de antwoorden komen: Wij gaan dit jaar naar …, en daar gaan we …, en dan gaan we nog daar en daar heen, en daar willen we …!

 

Ik word er al moe van als ik het hoor. We zijn het hele jaar druk met van alles en nog wat. Onze agenda staat boordevol van de maandag tot en met de vrijdag (en als je zoals ik dominee bent: van de zondag tot en met de vrijdag). Elke dag zijn er wel weer meerdere dingen die gedaan moeten worden. Ons werk slokt ons bij tijden helemaal op. We weten nu en dan aan de voorkant niet of we aan de achterkant nog leven.

Op het moment dat ik dit commentaar schrijf (maandag 4 juli) wordt het land platgelegd door protesterende boeren. Trekkers die distributiecentra van supermarkten blokkeren, blokkades op snelwegen en misschien dat Schiphol ook met blokkades te maken krijgt.

Boeren zijn boos omdat ze door de maatregelen om de stikstofuitstoot te verminderen in hun voortbestaan bedreigd worden. Die boosheid is te begrijpen, de oplossing van het probleem wordt ook wel erg eenzijdig bij de veehouderij gelegd, in mijn opinie. Maar ik ben geen boer, geen politicus, ik ben geen beleidsmaker, slechts een eenvoudige dorpsdominee met af en toe wat boerenverstand, zo hoop ik.

 

Komende maandag, 20 juni, is het Wereldvluchtelingendag. Al sinds 2001 is deze dag door de Verenigde Naties aangewezen om vluchtelingen over de hele wereld te eren. Dat is wat… Vluchtelingen eren, empathie opbrengen, hun veerkracht erkennen. In 2001 waren er wereldwijd ongeveer 40 miljoen mensen wereldwijd op de vlucht. Nu – twintig jaar later – zijn het er meer dan 80 miljoen. Bijna een procent van de wereldbevolking is op de vlucht. Wereldvluchtelingendag heeft het aantal vluchtelingen niet doen afnemen.

 

Zomaar op een avond word ik gefascineerd door het verhaal van een schrijver, die aan tafel zit bij één van de vele praatprogramma’s. Hij heeft een boek geschreven dat ‘De zeven vinkjes’ heet. Een uitleg is op zijn plaats. Zeven vinkjes. De schrijver Joris Luyendijk plaatst ze bij zichzelf. Hij is of heeft:

 

ü  Minstens één hoogopgeleide en/of welgestelde ouder

ü  Minstens één in Nederland geboren ouder

ü  Man

Het is gewoon een gegeven. Onze samenleving wordt steeds seculierder. Onlogisch is het niet dat daardoor de godsdienstvrijheid onder druk komt te staan. Het is niet direct een menselijke eigenschap elkaar spontaan wat te gunnen. ‘Vrijheid voor kerken is een zegen die voorbij kan gaan,’

was de strekking van een rede die SGP-voorman Kees van der Staaij 16 mei hield tijdens de residentiepauzedienst in de Waalse kerk in Den Haag. Vier dagen later was er in Utrecht een symposium over godsdienstvrijheid, georganiseerd door drie universiteiten. Die aandacht is niet overbodig. Godsdienstvrijheid vraagt om alertheid.

Commentaar

  • Als de feestdagen voorbij zijn 2026-01-16 18:45:46

    Afgelopen maand vierden we Kerst. In de kerk stonden we stil bij Jezus’ komst naar deze wereld....

  • Kerstkabinet 2025-12-20 09:04:17

    Al voor de verkiezingen waren de geluiden optimistisch. Er zou een kabinet moeten komen vóór de...

  • Omdat Hij ons zoekt 2025-12-06 08:59:47

    We zijn er op de een of andere manier allemaal mee bezig, met wat er in ons kerkverband gebeurt....

  • De kerk is van Christus 2025-11-22 08:42:05

    De Christelijke Gereformeerde Kerken stonden voorheen bekend om hun diepe verlangen om elkaar vast te...