Een bekende boom: de wilg. Wilgen groeien in waterrijke omgevingen. Bij uitstek dus in een land als Nederland. Maar ook in het vroegere Israël kon je de wilg verwachten. De wilg wordt vijf keer genoemd in de Bijbel. Een bijzondere toepassing van de wilg vinden we in Leviticus, waar het om de instelling van de Joodse feesten gaat.
U herkent het wel.
Af en toe belt iemand u om u iets aan te prijzen. Of om u te bedanken voor uw gift. Met daaraan soms de vraag of u het wilt verhogen. Volgens mij hebben de bellers eerst een cursus gevolgd. Ze weten van te voren ongeveer wat u gaat zeggen en zijn daarop voorbereid.
Ann Voskamp weet in dit boekje scherp en tegelijk bemoedigend te zijn. Haar eigen ervaringen in de kerk en haar gezin geven genoeg stof om te bespreken. Tegelijk zijn het universele problemen die voor iedereen herkenbaar kunnen zijn. Haar boodschap, kort samengevat, is: God houdt van je, je doet ertoe.
Enkele treffende citaten:
In dit boekje heeft Mirjam van der Vegt gebeden uit de rijke traditie van de kerk gebundeld. Letterlijk uit de kerk van alle eeuwen. Er zijn gebeden die uit de Psalmen komen, gebeden van Augustinus, Bonhoeffer, Theresia van Avila. Van lang geleden dus.
De tien geboden kregen in de middeleeuwen een steeds belangrijker plaats in de liturgie en het onderwijs van de kerk. Deze lijn is door de reformatie voortgezet. Luther begon zijn catechismi zelfs met een uitleg van de tien geboden.
Luther zag voor de wet vooral twee functies. De eerste functie heeft vooral betrekking op de overheid. De overheid kan aan de hand van de wet ervoor zorgen dat het kwaad dat mensen doen, wordt ingedamd. De tien geboden zijn een regel voor het burgerlijke leven. De tweede functie betreft het aanwijzen van zonde. De wet is een spiegel. Zij ontdekt de zondaar aan zichzelf. Zo is de wet een tuchtmeester tot Christus: ze drijft hem uit naar de verlosser van zonde en schuld.
