Wanneer er tijdens een verjaardagsfeestje diverse soorten kaasblokjes op een schaaltje liggen, zijn vaak de blokjes komijnekaas het eerste op. Je eet het zonder erbij na te denken. Maar wat is eigenlijk komijn? Als we in Nederland over komijn spreken, bedoelen we de zaden van een plant met lange, dunne stengels die ongeveer dertig centimeter kunnen worden, met fijne diepgroene blaadjes en kleine lila of witte bloempjes.

Oorspronkelijk komt de plant uit het Midden-Oosten. Daarom is het niet zo vreemd dat ook de Bijbel deze plant noemt. Iedereen kende komijn. In het Oude Testament was het een van de vele gewassen die op het land groeiden (Jes.28,25) en in het Nieuwe Testament komen we het tegen als een van de kruiden die de Farizeeën vertienden (Mat.23,23).

Dit boek is een bundeling van negen artikelen die Paul schreef vanaf 2012. Ze cirkelen alle om de vraag: wat is secularisatie? Voor het antwoord wordt dikwijls naar kerkverlating en dalend kerkbezoek gewezen. Paul vindt dat te oppervlakkig en laat zien dat er van secularisatie sprake is als mensen hun verlangens meer en meer in het hier en nu vervuld willen zien. Secularisatie begint in het hart. Het is de slag om ons hart: de strijd tussen verlangen naar God en naar een lang en gelukkig leven op aarde. Waar het verlangen naar God sterft, ook bij kerkgangers, is de secularisatie volop aanwezig. De kerkdienst is bedoeld om mensen te leren verlangen naar God, in voorspoed en tegenspoed. Om God te eren en de lof voor Hem gaande te houden.

Ik zocht Allah en vond Jezus, geschreven door Nabeel Qureshi, heeft veel indruk op mij gemaakt. De hoofdpersoon is de schrijver zelf, die vertelt over zijn leven als moslim en wat hij meemaakte tijdens zijn jeugd, zijn studie en daarna. Over hoe hij in contact kwam met zijn studievriend David, en hoe zij met anderen discussieerden over de islam en het christendom. Nabeel was serieus bezig met zijn moslim-zijn en wilde ook anderen daartoe brengen.

Rabbi Hillel had een nieuwe rechtspraktijk geïntroduceerd, zo stond in het vorige artikel. Maar aan die nieuwe praktijk kleefde een nadeel: mannen grepen deze nieuwe juridische mogelijkheid aan om het huwelijk waarin zij niet (meer) gelukkig waren, vlot en zonder gedoe te beëindigen.

 

Jezus wijst er dan op dat de uitleg die Hillel van de mozaïsche scheidingswet heeft gegeven, niet juist is. Mozes sprak niet over 'allerlei redenen'. Hij sprak over enkele strikt omschreven situaties die konden leiden tot een scheiding. Een van die situaties was 'iets onbehoorlijks' (Deut.24,1). Mozes gebruikt hier – in het Hebreeuws, de taal waarin het Oude Testament is geschreven – twee woorden: erwah en dabar. Volgens Hillel wijst Mozes daarmee op twee zaken: op ontucht (erwah) en op 'iets', of 'een of andere zaak' (dabar). Dat was de uitleg die velen in de tijd van Jezus welgevallig in de oren klonk. Je zou dus je vrouw om welke reden dan ook mogen wegsturen.

Commentaar

  • Dienst der offerande 2026-02-27 08:47:52

    In de ene kerk wordt er meer vorm en inhoud gegeven aan het collectemoment dan in de andere. Tot...

  • (Ont)lezing 2026-02-14 10:07:29

    Op mijn vorige commentaar (‘Je eigen bijbeltje’, oktober 2025) kreeg ik verschillende reacties....

  • Een huis tegen zichzelf verdeeld 2026-01-31 13:29:44

    Zoals het velen bezighoudt, geldt het ook voor mij. Het gebeuren rond het mogelijke scheuren van...

  • Als de feestdagen voorbij zijn 2026-01-16 18:45:46

    Afgelopen maand vierden we Kerst. In de kerk stonden we stil bij Jezus’ komst naar deze wereld....