Al eeuwenlang worden mensen geraakt door de muziek van Johann Sebastian Bach. Gelovigen, maar ook ongelovigen putten troost uit zijn cantates, oratoria, passionen. Bach was een diep gelovig man, die zichzelf zag als kerkmusicus in de Lutherse traditie. Zijn eigen bijbel staat vol met aantekeningen, die duiden op een gedegen kennis van theologie en liturgie, maar vooral ook op een intens persoonlijk geloofsleven. Dit komt tot uiting in zijn keuze van teksten voor zijn werk. Hoewel deze teksten nu wellicht wat gezwollen en gedateerd aan kunnen doen, geven ze blijk van hoe Bach in het leven stond als christen en als musicus: het geloof is zijn leidraad en wordt in het dagelijks leven ingebed en geleefd.

Dit is niet de eerste publicatie van gebeden in de afgelopen jaren. Het lijkt een trend. Het vrije gebed – een groot goed – is niet alles. Formuliergebeden, standaardgebeden, door anderen onder woorden gebrachte gebeden – ze kunnen ons helpen. Als we zelf geen woorden (meer) hebben, helpen ze ons onder woorden te brengen wat ons bezig houdt. In ziekte, nood, vreugde, verdriet – gebeden voor onderweg.

Pasen is het grote feest van de kerk. De Here is waarlijk opgestaan. Dat vier je met halleluja’s en met veel liederen. Wereldwijd wordt dat feest uitbundig gevierd. Ook in Zuid-Afrika, en daar vierden we het een aantal jaren met de zusters en broeders van de zwarte Gereformeerde kerken. In dit artikel neem ik u mee.

Op de website van de uitgever staat dat er inmiddels een tweede druk is verschenen van dit meer dan informatieve boekje. Dr. Jaco van der Knijff, die naast zijn baan bij het Reformatorisch Dagblad, werkzaam is als docent liturgiek aan de Theologische Universiteit van Apeldoorn, neemt ons mee op een heldere verkenningstocht door het aloude psalmboek, dat in veel van onze kerken nog steeds een duidelijke functie heeft.