Kent u ze? Oude mensen, die het leven geproefd hebben, en niet verbitterd zijn? Ik zat tegenover hem. De koffie had hijzelf gezet. ’t Was niet moeilijk, zei hij. Expreskoffie of zo, noemde hij het.
Op mijn vraag, of hij de veranderingen in maatschappij en kerk een beetje aankon, vertelde hij mij de volgende anekdote.
In 2017 vierden de Christelijke Gereformeerde Kerken hun 125-jarig bestaan. In het Kerkblad is er enige aandacht aan gegeven. Tussen 2017-2025 zijn er twaalf gemeenten in het Noorden die plaatselijk hun 125-jarig jubileum vieren. Op de redactie vroegen we ons af of we die gemeenten moesten vragen een artikel te schrijven en zo in het Kerkblad aandacht te geven aan die jubilea. Omdat we twaalf gelijksoortige artikelen voorzagen, hebben we besloten dat we in een aantal artikelen wat algemener ingaan op deze jubilea. In dit tweede artikel kijken we nader naar de gemeenten die in het Noorden zijn ontstaan.
De CGK blijft dus bestaan na 1892. Eerst met drie gemeenten, twee predikanten en zevenhonderd leden. Maar al snel worden er nieuwe gemeenten gesticht. Tussen 1892 en 1900 komen er jaarlijks gemeenten bij: 5; 15; 9; 9; 5; 3; 7; 2; 5. Aan het eind van 1900 zijn er drieënzestig plaatselijke gemeenten door het hele land. In het Noorden zijn het er achttien. In chronologische volgorde ontstonden er gemeenten in het Noorden in Lutten (sinds 2008 ‘verhuisd’ naar Hardenberg), Kampen, Steenwijk, Leeuwarden, Suawoude (tot 1948), Harlingen, Groningen, Emmer-Compascuüm (tot 1977), Urk (Eben-Haëzer), Zwolle, Midwolda, Ulrum, Nieuw-Amsterdam (tot 2018), De Krim (tot 2008), Zwartsluis (tot 2008), Elburg, Valthermond (tot 1996) en Damwoude. Een ongekende groei dus, een bevestiging voor de initiatiefnemers van de voortzetting van de CGK.
Zoals er een burgerlijk jaar bestaat, dat op 1 januari begint en op 31 december eindigt, zo is er ook een kerkelijk jaar, dat echter niet gelijk op loopt met het burgerlijke jaar. Het begint met de eerste zondag van de Advent, en het eindigt met de laatste (= derde) zondag van de Voleinding.
Dat begin en einde is niet op één datum vast te leggen. Het is ieder jaar weer even iets anders, en dat wordt vooral bepaald door de datum van het Paasfeest.
De vorige keer hebben we gezien dat Jezus daartoe naar deze wereld is gekomen, onder andere om treurenden te troosten. Hij is niet gekomen voor mensen die zo gelukkig zijn met zichzelf, die het zo goed met zichzelf getroffen hebben en alles al hebben en alles al weten. Hij is juist gekomen voor mensen als Bartimeüs die tot Hem roepen om hulp.
Dat geldt niet alleen voor verdriet om gemis en zorg, maar ook voor een andere vorm van verdriet, namelijk berouw over zonde en schuld.
Mirt, in het Latijn Myrtus communis L. genoemd, heet in het Hebreeuws Hadas. Koningin Esther, opgevoed door Mordechai, heette in het Hebreeuws Hadassa (Esther 2: 7 HSV).
Zij was een mooie vrouw, misschien wel mede door het gebruik van mirt. Mirt in badwater reinigt namelijk de huid (en verdrijft onaangename geurtjes) en als balsem voorkomt het een droge huid en pijnlijke spieren.
