De druk neemt toe. Dat gevoel leeft bij kerken, christelijke organisaties en individuele christenen. Sommigen stellen dat we in onze westerse wereld teruggaan naar de tijd van de eerste christenen. Hoe de toekomst eruitziet weten we niet, wel dat met een toenemende druk ons niets nieuws overkomt.

De Stichting Onze Weg komt niet in aanmerking voor subsidie. Deze stichting is een organisatie van en voor mensen met een homoseksuele achtergrond. In 2008 had de toenmalige minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap subsidie toegezegd. Die subsidie moest worden ingezet voor de versterking van de sociale acceptatie van mensen met een homoseksuele voorkeur in 'orthodox-christelijke kringen'.  Het jaar daarop heeft de minister de aanvankelijke goedkeuring ingetrokken. De reden daarvoor was de opvatting van deze stichting over een mogelijke verschuiving van homoseksuele gevoelens in de richting van heteroseksuele gevoelens. Dat zou strijden met het doel van de subsidie, de emancipatie van mensen met een homoseksuele voorkeur. De medewerkers van de stichting werden zelfs weggezet als 'homogenezers'. In het heetst van de strijd gaat elke nuancering verloren.

Het gebeurt wel eens dat je de verkeerde krant in de bus krijgt. Ik vind dat erg vervelend, maar niet vervelend genoeg om naar onze eigen krant te bellen en mijn beklag te doen. Er zijn ergere dingen. Het heeft ook een voordeel. Je ziet weer eens dat een andere krant een andere manier van berichtgeving heeft en dat je dan ook weer weet waarom je voor die ene krant hebt gekozen.
Afgelopen woensdag stond er een bericht in die verkeerde krant dat de politie heel wat uit te leggen had over de gang van zaken bij de zoektocht naar het meisje Jennefer van Oostende. Ze hadden dus niet genoeg hun best gedaan en waren medeschuldig aan de dood van het meisje. In plaats van de verdachte als schuldige aan te wijzen was de politie de zondebok. Schuldige gevonden, zaak afgedaan.

In een doolhofwijk in Zutphen word ik hartelijk ontvangen door Wouter Moolhuizen, de nieuwe predikant van Dedemsvaart, en z’n tweejarige zoon Koen. Ds. Moolhuizen is bijna 30 jaar oud, geboren in Haren, getogen te Emmen en sinds z’n huwelijk zeven jaar geleden wonend in Zutphen.

Hoe ben je ertoe gekomen om theologie te gaan studeren?
De keus had te maken met mijn zittenblijven in de vijfde klas van het vwo. Door het wegvallen van je vaste groep vrienden op school ga je je automatisch wat heroriënteren op wat je eigenlijk met je leven wilt. De keus om theologie te gaan studeren is toen gemaakt. Tijdens campingevangelisatie in Twente werd die keus voor mij bevestigd.

Waarom zijn jullie, na jullie huwelijk, in Zutphen gaan wonen en niet in Apeldoorn?
De keus om in Zutphen te gaan wonen werd vooral ingegeven doordat deze plaats ‘treintechnisch’ centraal ligt tussen Apeldoorn en Ede. In die laatste plaats studeerde Nienke destijds HBO-theologie (godsdienst en pastoraal werk).

In een tijd dat alom de liefde schijnt te verkillen kun je in de contacten met medechristenen intense geloofservaringen met elkaar ervaren. Dat zijn momenten die je niet kunt arrangeren. Wel zijn daarvoor voorwaarden op te stellen die werken. In het kader van de vormingscursus van de CGK heb ik in het seizoen 2010/2011 aandacht besteed aan die voorwaarden onder bovenstaande titel. Een aantal ervan passeren hieronder de revue.

Van Luther is bekend dat hij vaak bad om ontmoetingen met mensen om geloofservaringen te delen. Om die ontmoetingen plaats te laten vinden, gaat daaraan vooraf de wil om over te steken naar de ander in genegenheid en verbondenheid. Als dat in een opvoedingssituatie plaatsvindt, spreekt de pedagoog Langeveld van het “pedagogisch gepreformeerd veld”. Daarmee bedoelt hij dat er eerst een relatie, omgang, moet zijn wil je invloed kunnen uitoefenen. We leren hieruit dat je niet zomaar kunt opvoeden of evangeliseren. Eerst dient er geïnvesteerd te worden in een relatie, anders landt de boodschap niet. De pedagoog Ter Horst spreekt van ‘gouden momenten’ als er een klik is tussen mensen die elkaar verstaan waarbij er een relatie ontstaat. In geestelijke zin kan dat een ‘gemeenschap der heiligen’ inhouden waarin Christus centraal staat.