Een pioniersplek in de polder 

Op het kerkgebouw van de Christelijke Gereformeerde Ichthus-gemeente Urk staat geen haan, maar een duif. Een duif? Ja, dat wilde men graag. Die duif zit ook in het logo van de kerk en is natuurlijk een verwijzing naar de Heilige Geest. Het is niet alleen een verwijzing, maar het drukt ook een verlangen uit. Gelukkig zijn er gemeenteleden die beseffen dat deze adeldom verplicht. Als je vol van de Geest bent wil je getuigen van de liefde van God. Dat was zo op die Eerste Pinksterdag en dat is nog zo. Je kunt gewoon niet zwijgen. En je wilt ook delen, dat deden die eerste christenen ook. Wonderlijk, dat gevoel was er op een gegeven moment ook in de Ichthus gemeente. ‘We hebben zoveel van de Heere gekregen, dat willen we doorgeven aan mensen in de polder.’

Het publieke optreden van Jezus werd omringd door wonderen. Het begon al gelijk bij Zijn doop. Het waren geen kleine tekenen die daar plaatsvonden. ‘De hemelen werden voor Hem geopend, en Hij zag de Geest van God als een duif neerdalen en op Zich komen. En zie, een stem uit de hemelen zei: Dit is Mijn geliefde Zoon, in Wie Ik Mijn welbehagen heb!’ (Matth. 3:16b-17). Wat indrukwekkend. Dat willen we toch - een stem uit de hemel. Er waren genoeg getuigen, maar ons geheugen lijkt altijd weer te haperen en het lijkt vooral heel kort te werken. Al die wonderen die Hij gedaan heeft. Maar Hij deed niet alleen wonderen, Hij gaf ook onderwijs en niet zelden ging het over lijden en in het bijzonder over Zijn eigen lijden. Hij werd daar telkens duidelijker over, maar ze begrepen het niet. Wilden ze het wel begrijpen? Lijden?, we willen een leider en graag een sterke. Tot het allerlaatst twijfelen de discipelen aan Gods heilsplan. Ook nu, na Zijn opstanding. In Galilea zouden ze Hem zien. ‘En de elf discipelen zijn naar Galilea gegaan, naar de berg waar Jezus hen ontboden had. En toen ze Hem zagen, aanbaden ze Hem, maar sommigen twijfelden.’ Tot het allerlaatst die twijfel. Zou het ons anders gegaan zijn?

Alleen liefde heelt
Herstellen van trauma en gebrekkige liefde

Met gedegen kennis en professionaliteit is dit boek geschreven. Janna Beek, psychosociaal therapeut en traumatherapeut. Aan het eind van de inleiding, waarin ze kort de inhoud schetst, stelt ze: ‘Als je dit boek hebt gelezen begrijp je jezelf beter... Er is hoop, want het zelfhelende vermogen is groter dan je denkt.’

Over de ‘zegen’ van Jezus’ hemelvaart

Jezus vaart op naar de hemel, terwijl Hij zijn handen opheft en zijn leerlingen zegent (Lucas 24:50). Precies zó, zoals zij Hem zagen opvaren, zal Hij ook terugkeren. Die belofte heeft niet alleen betekenis voor de toekomst. In feite onderstrepen de hemelse boodschappers in Handelingen 1:11 hiermee dat Jezus ook vandaag in de hemel zijn zegenende handen voortdurend houdt uitgespreid. De kerk mag leven onder deze zegenende handen.

Wat betekent dat eigenlijk: ‘zegenen’ en ‘gezegend worden’? Daarvoor is het goed om te luisteren naar wat de Bijbel zegt over ‘zegen’.