Dominee Gurbe Huisman en zijn vrouw Wikje zijn weer terug op bekende bodem. De pastorie, de mensen en de gemeente van Onstwedde: het voelt voor hen vertrouwd. Het kleine boompje dat zij zo’n twintig jaar geleden plantten in de achtertuin van de pastorie is nu een grote boom geworden.

Op 23 mei 2003 werd ds. Huisman voor het eerst bevestigd als predikant van CGK Onstwedde. De gemeente van Onstwedde was dankbaar dat er weer een eigen predikant was. De vorige predikant, ds. Lof, mocht voorgaan in de bevestigingsdienst. We zijn een kleine twintig jaar verder. We schrijven 5 maart 2023. Opnieuw wordt ds. Huisman bevestigd als predikant van CGK Onstwedde, en ook nu is ds. Lof degene die hem mag bevestigen. Een bijzondere weg: zo vaak gebeurt het binnen de CGK niet dat een predikant voor een tweede keer aan dezelfde gemeente verbonden wordt.

De tekst van de verkondiging was genomen uit 2 Timotheüs 2:8: Houd Jezus Christus in gedachten, uit het nageslacht van David, die uit de dood is opgewekt. De opgestane Heer en Heiland moet verkondigd worden. Dat was de boodschap voor ds. Huisman, maar ook voor de gemeente van Onstwedde. Dat is de kern!

In 1986 verscheen bij een evangelische uitgeverij een boek van een tot dan toe onbekende anglicaanse ethicus van Schotse origine: Oliver O’Donovan (geb. 1945). De titel was verrassend: Opstanding en morele basisstructuur. Die titel zal niet iedere lezer meteen aanspreken. Daarom eerst maar enige uitleg. Het woord ‘opstanding’ verwijst naar de opstanding van Christus, en de term ‘morele basisstructuur’ laat zien dat O’Donovan ervan uitgaat dat de geschapen wereld niet een chaos is, waarin we zelf uitmaken wat goed en kwaad is, maar dat God Zijn schepping zo heeft ingericht dat goed doen gezegend wordt. Het vijfde gebod laat daar iets van zien: je vader en moeder eren heeft als belofte dat je lang leeft en dat het je goed gaat! Maar wat heeft de opstanding van Christus te maken met de ‘morele basisstructuur’ van ons bestaan? Het laat zich gemakkelijk verstaan dat de manier waarop de Schepper de wereld heeft gemaakt en ingericht direct betekenis heeft voor hoe wij ons leven vormgeven. Maar heeft de opstanding van Christus direct betekenis voor ons leven in deze wereld?

In de tijd voor Pasen is het goed stil te staan en na te denken over wat er eigenlijk gebeurde, toen Jezus de weg van het lijden ging.

Samuel Wells, die we kennen van toegankelijke en tegelijk diepgravende publicaties op het gebied van theologie en kerk, schreef een boek dat indruk op mij maakte. Dat komt door de inhoud, door de diepte en door de herkenbaarheid van de dingen die hij schrijft. In het ‘Woord vooraf’ geeft Wells aan met welk doel hij dit boek publiceerde. Hij wil graag de aandacht die in het evangelie op het kruis van Christus gericht wordt, vasthouden.

Naar: Marcus 15: 16-23 NBV

Ooggetuige worden van een grote gebeurtenis, onderdeel zijn van een sleutelmoment in de geschiedenis, terwijl je daar op het moment zelf geen flauw benul van had. Zo stel ik mij de figuur van Simon van Cyrene voor. Die ‘toevallige’ passant die gedwongen werd om het kruis van Jezus te dragen.

En je denkt terug: waar was ik ook alweer op 11 september 2002, toen ik hoorde van de aanval op de Twin Towers in New York? Of op 9 november 1989, tijdens de val van de muur in Berlijn? Of de treinkaping bij De Punt, die duurde van 23 mei tot 11 juni 1977? Veel mensen weten dat nog. Schokkende beelden komen naar boven.

Maar, kun je dat vergelijken met wat deze toevallige passant Simon van Cyrene overkomt. De val van de muur en de aanval op de Twin Towers waren diezelfde dag wereldnieuws. Je keek life mee. En iedereen besefte: vandaag is er iets veranderd in de wereld.