In de duistere tijd van de Rechters is er weinig hoop voor Israël. Het oordeel van God wordt steeds opnieuw over Israël uitgestort. Ongehoorzaamheid wordt gestraft. Die straf wordt zichtbaar door vijanden die de macht grijpen. Maar ook door andere dingen – misoogst en hongersnood zijn in de Bijbel niet neutraal, maar een oordeel van God.

De kerk is Gods volk, uitverkoren om in de wereld de grote daden van God in Christus te verkondigen.

De kerk……dat zijn wij dus! Oei.

Bovenstaande vetgedrukte tekst komt uit de Bijbel, om precies te zijn uit 1 Petrus 2:9.

Na de aankondiging van het aanstaande vertrek van premier Rutte buitelden de verslaggevers over elkaar heen. Alle bekende politici werden gehoord. Veel vriendelijke woorden, veel respect. Ook Kees van der Staaij uitte zijn dankbaarheid aan de premier en wenste hem vervolgens Gods zegen toe. ‘Gods zegen’?, dat is geen onbelangrijke toevoeging. Het is op zo’n moment, naast een diepe, welgemeende wens ook een publieke belijdenis. Er schuilt een belangrijke boodschap in deze twee woorden. ‘Vergeet God niet’, en ‘we kunnen niet zonder Zijn zegen’. Het was een mooi statement van onze SGP-broeder daar in die Haagse arena. Niet schelden maar zegenen. Gehoorzaam aan de aanbeveling van de apostel Petrus: ‘Vergeld geen kwaad met kwaad of laster met laster, maar zegent daarentegen, omdat u weet dat u daartoe geroepen bent...’

Twintigers en dertigers bij je kerk, dat is de ondertitel van dit boek en dat sprak mij aan als predikant. In de gemeentes waar ik voorga en in mijn eigen gemeente zie ik dat het voor deze leeftijdsgroep niet vanzelfsprekend is om betrokken te zijn bij de kerk. Er is zoveel in hun leven dat tijd en aandacht vraagt. Dat geldt in nog sterkere mate voor de context waarin de auteur van dit boek werkt (Amsterdam). Hij beschrijft in dit boek dat hij tot de ontdekking is gekomen dat de twintigers en dertigers in de grote stad geen flauw benul hebben van het christelijk geloof en de kerk en daar veelal ook geen interesse in hebben. Daarom pleit hij ervoor om als kerkelijke gemeenschap een voorhof te creëren, naar het Bijbelse beeld van de tempel. Die voorhof is een ontmoetingsplek van gelovigen en heidenen. Op deze manier kunnen contacten ontstaan, relaties gelegd worden en kan er samen geleefd en beleefd worden. Van daaruit kan – als God het geeft – verdiepend gesproken worden over God.