Je kunt een hele rij noemen: kredietcrisis, klimaatcrisis, coronacrisis, energiecrisis en  prijzencrisis. Dan hebben we nog de stikstofcrisis, de woningcrisis en de oorlog in Oekraïne. Het lijkt een onsamenhangende opsomming van losstaande rampen die leiden tot een ‘perfect storm’ op de grens van 2022 en 2023. Dat levert geen vrolijke entourage op voor de aanstaande kerstviering en jaarwisseling. Er zijn veel mensen met zorgen. Er staat veel op het spel. We vragen ons af wat het voor christenen betekent om tegen deze donkere achtergrond kerst te vieren?

In de tijd dat Augustus keizer was van het Romeinse Rijk en koning Herodes in Jeruzalem regeerde, leefde er in Perzië een man die Artaban heette. Artaban was een geleerde en wijze man. Hij wist veel van de geneeskracht van planten en kruiden en als het donker was bestudeerde hij de sterrenhemel. In oude profetische boeken had hij gelezen dat in het Joodse land een koning geboren zou worden, die licht en vrede zou brengen over de hele aarde. Als teken van zijn geboorte zou een grote nieuwe ster aan de hemel verschijnen.

De dominee zit in zijn studeerkamer.
Hoewel het nog een paar weken duurt voordat het Kerst is, is hij in gedachten zich al aan het voorbereiden. Hoe vaak heeft hij al niet aan het kerstverhaal woorden gegeven. De mensen kennen het allang, zelfs zij die niet vaak naar de kerk komen.
De volkstelling, de reis van Jozef en Maria, de herberg die vol is, en de geboorte van het Kind,
de herders. Hij zou kunnen zeggen, dat de herders waarschijnlijk geen stoere kerels waren, zoals altijd gedacht werd, maar waarschijnlijk herders die de offerschapen moesten weiden. Dat was misschien nieuw. Maar hoe vind je woorden die de diepste betekenis van het gebeuren weergeven? God, die komt wonen bij mensen. Aan het kruis zal sterven. En dat zo in woorden pakken, dat het binnenkomt.
Een verhaaltje, ooit eens gelezen, schiet hem te binnen. Hij ziet het weer voor zich.

Soms zijn er van die boeken die je aanspreken vanwege de titel. Het boek dat ik in deze recensie bespreek is zo’n boek. Het roept bij mij allerlei vragen op. Wie groot gebracht is met de catechismus, weet dat er in zondag 3 beleden wordt dat God de mens goed heeft geschapen, maar dat de mens door de zondeval in zonden ontvangen en geboren wordt. In diezelfde zondag klinkt dan ook dat woordje ‘tenzij’. We zijn geneigd tot alle kwaad, tenzij we door Gods Geest opnieuw geboren worden. Zo’n titel roept bij mij dus allerlei vragen op. Ontkent de auteur de ernst van de zonde, of heeft hij het hier over een gelovige in Christus? Dat maakt nogal verschil. Daarom is het goed om niet bij de titel te blijven, maar naar de inhoud te gaan.