Dit dubbele artikel schrijf ik vanuit een diepgevoeld verlangen naar eenheid, binnen en buiten de kerk, omdat we dat, naar mijn stellige overtuiging, verplicht zijn aan de Koning van de kerk, die in deze wereld nog altijd op zoek is naar het verlorene.

Vorige keer keek ik wat naar de geschiedenis. Nu maak ik wat theologische opmerkingen. Die ontleen ik – opnieuw – aan een zendingsman, en wel aan Johan Herman Bavinck (1895-1964). Hij was met het oog op de zending ook bezig met eenheid. Daarbij wijst hij op de katholiciteit van de kerk – het wereldwijde van de kerk. Daar is namelijk een heel sterk missionair element aan verbonden.

Hysop is een inheemse plant in het gebied rond de Zwarte Zee en heeft zich al snel verspreid in het Middellandse Zeegebied en mildere streken in Azië. Van oudsher werd hysop in de Arabische wereld overal geteeld. In Syrië is het een bekende muurplant.
Het Griekse woord  hysop komt waarschijnlijk van het Hebreeuwse woord ezob .

Een jaar of vijf geleden was er een periode dat de discussie over schepping en evolutie constant opnieuw oplaaide. Elke drie maanden stonden de opiniepagina’s in het ND er vol mee. De toon die er over en weer in het ND werd aangeslagen, irriteerde me zo dat ik mijn abonnement (tijdelijk) heb opgezegd. Het ging er alleen maar om anderen te overtuigen van het eigen standpunt. De vraag naar de betekenis van Genesis 1 – 3 voor ons leven en deze wereld werd te weinig gesteld. Sindsdien heb ik er niet meer over gelezen. Ik twijfelde dan ook toen er een recensie-exemplaar van het boek Schepping en val in mijn brievenbus lag. Ik wilde het boek eigenlijk al aan een ander redactielid geven, maar heb het toch gelezen… In twee artikelen deel ik graag iets over het boek.

In gesprek met moslims blijken er veel raakvlakken tussen de Bijbel en de Koran te zijn. Zo kennen zij Adam, Noach, Abraham, Izaak, Jakob, Jozef, Mozes en ook Jezus en Johannes. Ze geloven dat Allah, zoals zij God noemen, de Schepper is van hemel en aarde. Hij zal aan het einde van deze wereld gericht houden.

Toch is het gesprek met moslims over het Evangelie ook moeilijk, omdat zij een aantal uitgesproken standpunten hebben, die haaks staan op het Evangelie. Moslims geloven dat Jezus een groot profeet is, maar hun profeet Mohammed is volgens de Koran de gróótste profeet. Zij geloven niet dat Jezus de Zoon van God is. Voor hen is dit een mens gelijk stellen met God. Dit is voor hen een erg zware zonde. Ook geloven zij op grond van de Koran dat Jezus niet is gekruisigd, maar dat een ander in Zijn plaats door de Joden is gedood. Dit raakt het hart van het Evangelie.