Vasten en minderen
Een week lang geen tv kijken? Af en toe geen vlees eten? Je onthouden van alcoholische dranken? Een sobere levensstijl zodat je met het geld dat je bespaart zending en hulpverlening kunt steunen? Doet wie vast beter dan wie dat niet doet? Zouden we ons sterk moeten maken voor een herwaardering van een oud gebruik?
Dr. A. A. Teeuw, theoloog en verpleeghuisarts, heeft aan dergelijke vragen een boekje gewijd. Hij schrijft daarin over de bijbelse gegevens met betrekking tot vasten, hoe in de geschiedenis daarover is gesproken en hoe wij daarover zouden moeten denken.
Kinderen worden geboren. Ouders voeden ze – als het goed is – op met het oog op volwassenheid van die kinderen. Jarenlang voeren ze de ‘regie’ over het leven van hun nageslacht en dan breekt geleidelijk of vrij abrupt het moment aan dat ze het ouderlijk huis verlaten. Ze gaan op kamers, gaan samenwonen of trouwen, gaan op zichzelf wonen. Een hele stap voor het kind en ook voor de ouders.
Begin februari hopen 40 studenten van de Theologische Universiteit Apeldoorn, waaronder ikzelf, een studiereis te maken naar Israël. Daar zullen wij als studenten met eigen ogen zien, wat we al die tijd in de boeken aan het bestuderen zijn.
'We komen u een bloemetje brengen namens de kerk.' Het is zondagmiddag en één van de dames die de 'buurtbloemen' wegbrengt staat voor de deur bij een oudere buurtgenote. 
Dick Swaab is een hersenonderzoeker met internationale faam. In 1985 richtte hij de hersenbank op en was dertig jaar lang directeur van het Nederlands Instituut voor Hersenonderzoek. Zijn boek over de werking van onze hersenen is een bestseller. Begrijpelijk, want het is goed leesbaar, heel interessant, verluchtigd met anekdotes en aansprekende en soms ook aangrijpende verhalen.