Soms krijg je een boek in handen waarvan je zegt: dat had ik eerder willen lezen. Dat geldt wat mij betreft helemaal van het boek dat werd geschreven door drs. M.A. Buitink-Heijblom. Zij snijdt een onderwerp aan waarmee niet alleen heel veel mensen te maken krijgen, maar waar ook heel wat pastors tegenaan lopen.
In de herfst van 1938 verscheen een bijzonder boekje van de hand van Dietrich Bonhoeffer: Gemeinsames Leben. In dit boekje van nog geen honderd pagina’s bergt Bonhoeffer als het ware de oogst van een bijzondere manier van christelijk samenleven.
Bonhoeffer schreef het boekje in Göttingen in het huis van zijn zus. Zij was kort daarvoor met haar gezin Duitsland ontvlucht. Haar man was namelijk een Jood en het leven in nazi-Duitsland werd voor Joden in die periode steeds moeizamer.
Het is iets om heel dankbaar voor te zijn als je je eten graag lust. Vraag dat maar aan mensen die er moeite mee hebben hun bordje leeg te eten. En hoe mooi is het als je met liefde en lust je werk doet. Je hebt zin in de dingen, je doet ze graag.
Als ze tegenover mij zit kijk ik haar aan. Meer dan twintig jaar hebben we elkaar niet gezien. Haar haar kleurt donker. Toch is ze de veertig al even gepasseerd. Als ze naar mij kijkt, lacht ze en ontstaan er kleine rimpeltjes bij haar ooghoeken. Beiden moeten we even op gang komen. Maar dan …
Het nieuwe kerkelijke seizoen staat voor de deur. De startzondagen worden overal gehouden en het winterwerk begint weer. Catechese, huisbezoek en allerlei kringwerk wordt opgestart. Het doel van dat alles is dat we elkaar vinden aan de voeten van Jezus Christus om daar van Hem onderwijs te ontvangen, vermaand te worden en troost te ontvangen.
