In de Laarkerk in Zuidlaren slapen mannen in de voormalige soos, in Scheemda spelen kinderen in de hal van De Ontmoeting en de kerkenraad in Roden heeft net een douche aangeschaft voor de vrouwen in het kerkgebouw: de crisisopvang van asielzoekers zorgt voor dynamiek en ongebruikelijke taferelen in de kerken. Bij INLIA in Groningen is het ondertussen alle hens aan dek: hier coördineren ze de crisisopvang.

 

Mobiele telefoons rinkelen vrijwel onophoudelijk in de vergaderzaal van het INLIA Gasthuis Groningen. Twee whiteboards tonen de bezetting in de kerken: hoeveel mensen verblijven waar, tot wanneer, en waar is of komt ruimte beschikbaar? De vergaderzaal is het knooppunt van de crisisopvang in de kerken.

 

Honderden asielzoekers kregen en krijgen inmiddels crisisonderdak bij tientallen kerken. Aanvankelijk in het Noorden, nu in het hele land. Soms staan de bedden in de kerk zelf, soms op een andere plek in het kerkgebouw, in de pastorie of in een ander kerkelijk gebouw.

Eind juni was ik een kleine twee weken in Brazilië voor een conferentie rond het thema van mijn proefschrift: over de missionaire identiteit van de kerk. Ik benutte de gelegenheid om de contacten die ik al langere tijd heb in Brazilië weer eens aan te halen.

 

Een kerk met Nederlandse genen

In een eerder artikel over de kerk in Brazilië schreef ik over de nauwe contacten die we als Christelijke Gereformeerde Kerken onderhouden met de Igrejas Evangelicas Reformadas no Brasil (IERB). Die contacten kregen duidelijk inhoud in de uitwisseling van predikanten die gedurende lange tijd plaatsvond. Ik schreef het al: meerdere predikanten uit onze kerken werkten geruime tijd in o.a. Castrolanda, in Carambeí en Arapoti. Ik zag in de verschillende kerkgebouwen foto’s van hen hangen. Daarbij kwam ik ook foto’s tegen van collega’s die nog in het recente verleden voor een paar maanden hulp hebben geboden, bijvoorbeeld in het pastoraat aan de oudere Nederlandssprekende leden van de kerken. Mooi is het, dat die samenwerking er is, over de Atlantische Oceaan heen. De kerk van de Here Jezus is immers niet door grenzen van elkaar gescheiden, en de band wordt over en weer gevoeld.

 

Op 13 oktober jl. kwamen de afgevaardigden van de classis Leeuwarden bijeen in Zwaagwesteinde. De roepende kerk, Damwoude, kon de afgevaardigden nog niet in haar kerkgebouw, de Sionskerk, ontvangen omdat de verbouwing nog niet klaar is. Ds. A.A. Egas opende de vergadering en tijdens de opening hebben we als afgevaardigden de tijd genomen om met elkaar in kleine groepjes door te praten over een tweetal vragen. Op deze wijze kreeg de onderlinge band tussen de broeders concreet gestalte.

Je hoeft maar een willekeurige christelijke boekhandel in te stappen of je kunt er niet omheen: vaak een hele tafel gevuld met dagboeken voor het nieuwe jaar. We zijn in de laatste maanden van 2022 en over niet al te lange tijd begint 2023, veel mensen willen graag op de eerste dag van het nieuwe jaar starten met een nieuw dagboek.

Zo'n dagboek geeft structuur aan je dag en ook aan het Bijbellezen. Veel mensen gebruiken een dagboek bij de start van de dag of bij een maaltijd. Zeker als het dagboek een bepaald Bijbelboek helemaal behandelt, sta je gedurende een periode frequent stil bij dat Bijbelboek. Dat is meer dan eens verrassend, is mijn ervaring.

Commentaar

  • Altijd die angst 2023-01-27 16:05:32

    Het is een jaar of twintig geleden. Met een groep werkers van de Nederlandse Patiëntenvereniging...

  • Dit is de dag 2023-01-13 18:31:25

    Voor alle lezers: veel heil en zegen voor 2023! Aan het begin van het nieuwe jaar worden er altijd goede...

  • Toename van psychische klachten 2022-12-16 18:06:13

    Het Trimbos-instituut heeft onderzoek gedaan onder volwassenen in Nederland. Daaruit bleek dat...

  • Een nieuwe gelijkenis 2022-12-02 19:21:49

    Soms kan het gebeuren dat je een Bijbelverhaal met nieuwe ogen gaat bekijken. Zo gebeurde het bij...