’t Was tijdens een lezing. Met honderden anderen luisterde ik naar de spreker. Mooi man. Samen zingen, bidden, je laten meenemen in de boodschap. Eenmaal weer thuis, zakt veel van het gehoorde naar de achtergrond. En toch… soms… Het kwam allemaal weer naar  oven toen ik vijftig euro uit de muur trok. Door de bank gegarandeerd, vijftig euro’s waard. 

Op 3 maart jl. vergaderde de classis Hoogeveen. Allereerst was er een reguliere vergadering en na een gezamenlijke maaltijd in de avond het peremptoir examen van drs. R.B.J. van der Linden, die het beroep dat Dedemsvaart op hem had uitgebracht, heeft aangenomen.

Lucien van Liere heeft een indrukwekkend boek geschreven over de rol van religie bij geweld. Onder geweld verstaat hij het doelbewust toebrengen van schade aan het lichaam van anderen met verwonding of dood als gevolg. Dit boek richt zich vooral op geweld door mensen die geen persoonlijke band hebben met hun slachtoffer.

Na zijn hemelvaart heeft Christus zijn Geest uitgestort. De Geest geeft gaven in zijn gemeente. Het nadenken daarover kan vragen oproepen. Hoe zit het met die bijzondere gaven zoals het spreken in klanktaal of de gave van genezing? Sommige gaven krijgen in de gereformeerde traditie niet zoveel aandacht. En is het eigenlijk wel belangrijk om na te denken over de gaven van de Geest? Het gaat toch om het volgen van Jezus Christus?

De dagelijkse zorgen, de drukte van het leven en de ingrijpende gebeurtenissen in je persoonlijke leven en in de wereld zorgen er gemakkelijk voor dat het nadenken over de gaven naar de achtergrond verdwijnt.