De situatie voor christenen in Pakistan is eigenlijk altijd gespannen. Een klein incident kan zomaar tot bruut geweld leiden. Christenen worden geminacht. Ze zijn vies, ze zijn onrein.

 

Brandende kerken

Maar nu is de laatste maanden de spanning nog meer opgelopen. De Koranverbrandingen leveren weinig gevaar voor de Europese landen, maar des te meer voor de christenen in moslimlanden. Woensdag 16 augustus barstte in Pakistan de bom. Twee Pakistaanse christelijke mannen zouden een pagina uit de koran hebben besmeurd. Onzin, maar de mensen waren niet meer te houden. Geholpen door de Imam die vanuit de moskee oproept tot het plunderen van de huizen van de christenen, gaat de meute los. Een wonder dat er geen doden zijn gevallen. Angstig moet dat zijn, als er zo’n woedende menigte op je afkomt. Alles achterlaten en vluchten is het enige wat je kunt doen. Het roept herinneringen op aan de pogroms tegen de Joden. Niemand die je beschermt. Ook de overheid niet. Er is alleen maar een uitzinnige menigte. Soms is de politie van goede wil, maar ook zij kunnen de woedende menigte niet stoppen. Eenentwintig kerken werden verwoest en tientallen huizen geplunderd, honderden mensen moesten vluchten.

 

In de geschiedenis van de kerk komen we nogal eens tegen dat er sprake is (geweest) van een duidelijke strijd om de macht. Die strijd speelde zich niet alleen binnen de kerk af, maar gedurende lange tijd ook tussen de kerk en de staat. Dat zien we heel duidelijk in de periode waar we in dit artikel naar kijken – de hoge Middeleeuwen (ca. 1000 – 1200).

 

Het algemene beeld

Als je de vraag stelt wat er in die 11e en 12e eeuw allemaal gebeurde, valt er heel wat te vertellen. Er kwam van alles op gang. Als het gaat om de machtsstructuren, zie je bijvoorbeeld de hele riddercultuur ontstaan. Daarbij komen niet alleen de ridders zelf in beeld, maar ook alles wat je om dat ridderlijke leven heen kunt bedenken: dan gaat het over jonkvrouwen, kastelen en noem maar op.

Het eerste artikel ging over Jezus, de Zoon van God en de Mensenzoon, de barmhartige en trouwe Hogepriester. Hij heeft met zijn unieke offer voor de zijnen de eeuwige volmaaktheid bewerkstelligd. In Hebreeën 10:19-39 laat de auteur weten wat dat voor de gemeente van Christus betekent. Daarover gaat dit tweede artikel.

 

 

Door Jezus, de Hogepriester naderen tot God

In Hebreeën 10:19-21 schrijft de auteur aan de gemeente: wij hebben door Jezus’ bloed volmacht binnen te gaan in het heiligdom, want Hij heeft een nieuwe en levende weg ingewijd door het voorhangsel.

Er is een nieuwe baas van de supermarkt gekomen in ons dorp. Een jonge vent die je er iedere dag vindt en die zowel met lege dozen sjouwt als vakken vult en kennelijk permanent zijn ogen en oren open heeft. Hij heeft een prachtig team van mensen om zich heen verzameld van allemaal actieve mensen, maar vooral van vriendelijke mensen. Ze groeten je, lijken je zelfs min of meer te kennen, kortom het is een bruisende winkel geworden. Onlangs nam hij ook nog eens een kleinere buurtsuper over, waar voorheen de medewerkers meer vermoeidheid dan behulpzaamheid uitstraalden. Ook dat team heeft hij al beter weten te motiveren. Het zijn nu oplettende medewerkers geworden die de tekst op de rug van hun bedrijfskleding ‘kan ik u helpen?’ helemaal waarmaken. De ondernemer kreeg er het prestigieuze ‘Super Supermarkt Keurmerk’ voor.

Commentaar

  • Convent 2024-02-22 17:59:53

    Het kan je haast niet ontgaan zijn. Het convent dat op DV 20 april 2024 door deputaten...

  • Volle verzekering 2024-02-10 09:35:41

    Een gaatje in de agenda maakt dat wij op vakantie gaan. De camper wordt volgepakt met die dingen...

  • Helpen 2024-01-27 09:14:13

    Het is bijna Hulpverleningszondag en daarom wordt in dit nummer van het Kerkblad ingegaan op...

  • Goed voornemen 2024-01-13 09:36:53

    De stelling die Sake Stoppels, emeritus lector theologie, van de CHE, poneert in zijn bijdrage in...