Verrekijker: Lichtje in het duister
Vroeger vond ik Mozes nogal zielig. De hele dag met een doek om zijn hoofd door de woestijn lopen is geen pretje toch? Later begreep ik dat de doek meer een soort sluier was waar Mozes doorheen kon kijken. Was dat eigenlijk niet een soort straf? Hij zal het vast niet leuk hebben gevonden. Soms sturen kinderbijbelverhalen je ongewild een verkeerde kant op. Wanneer we Exodus 34 wat beter lezen ontdekken we een prachtig, inderdaad stralend, vergezicht dat ons gegeven wordt door deze geschiedenis.




