In de oudheid leefde de gedachte dat het mogelijk was om onder de invloedssfeer van een god uit te komen door op reis te gaan naar een ander land. We zien dat bijvoorbeeld bij Jona. Maar ook tijdens de ballingschap zien we dat de volken die naar een ander land verbannen werden de goden van dat land gingen aanhangen en vereren. Goden zijn plaats gebonden, dacht men toen. Die kun je maar beter te vriend houden.

Onze huidige cultuur verkeert in een diepe crisis. Deze crisis is dat mensen zelf overal zin en betekenis aan willen geven. Maar velen slagen daar niet in. Dat blijkt in de problemen die mensen in onze tijd ervaren: zij zijn gevangen in zinloosheid. Erik Borgman wijst een weg uit deze problemen en pleit voor een open houding die maakt dat wij de zin van de dingen ontvangen en ervaren die door God in deze wereld is gelegd. Als we daarvoor openstaan, komt dat ons welzijn ten goede.

Op 25 november jl. was de classis Leeuwarden bijeen in Damwâld om verder door te spreken over wat het concreet betekent voor onze classis dat de generale synode 2024-2025 de revisieverzoeken betreft vrouw en ambt grotendeels heeft afgewezen.

In ons land is er een behoorlijke kloof tussen arm en rijk, en die kloof wordt alleen maar groter. De rijken worden rijker en de armen worden armer. Dat is niet alleen zo in Nederland, maar dat is een wereldwijde trend. Deze kloof is overigens niet alleen maar in geld uit te drukken. Ook de interactie en ontmoeting tussen het rijkere deel en het armere deel van de samenleving worden moeilijker. Televisieprogramma’s als Waar doen ze het van en Steenrijk, straatarm laten iets zien van het grote contrast tussen die twee werelden.