Herdersjongen: De regenboog
Ogen kijken me glimmend aan. Rood, dat haar hals kleurt, trekt langzaam naar haar wangen. Ik schud de mij toegestoken hand. ‘Dat ene verhaal kwam keihard binnen,’ zegt ze dan.
Ogen kijken me glimmend aan. Rood, dat haar hals kleurt, trekt langzaam naar haar wangen. Ik schud de mij toegestoken hand. ‘Dat ene verhaal kwam keihard binnen,’ zegt ze dan.
Mensen hebben mensen nodig. Over en weer brengen mensen offers van aandacht, tijd en andere zaken die nodig zijn voor samenzijn. Wim Dekker heeft hierover een mooi essay geschreven. Zijn essay is een pleidooi voor meer onderlinge verbinding in onze westerse geïndividualiseerde samenleving. Hij pleit voor het zien en liefhebben van de naaste.
Dit is een praktisch en leerzaam boek voor ouderlingen en bezoekmedewerkers.
Deze roman geeft woorden aan een werkelijkheid waar we vandaag allemaal mee te maken hebben en waar we ons niet aan kunnen onttrekken.
Het is nog niet zo gek lang geleden dat ouderen zoals wij die kennen, bestonden. In de negentiende eeuw was de levensverwachting vijfenveertig jaar, terwijl die tegenwoordig tachtig is. Er is een compleet nieuwe levensfase bijgekomen. Tegen die achtergrond schrijft Wim Rietkerk dit boek. Ben je voorbereid op die levensfase, terwijl er geen opleiding voor is?