Op 4 mei a.s. herdenken we de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, van de koloniale oorlogen in Indonesië en van oorlogssituaties en vredesmissies nadien. Onder Nazi-Duitsland werden zes miljoen Joden omgebracht. Van de naar schatting 140.000 Joden die Nederland in mei 1940 telde, zijn er meer dan honderdduizend vermoord of door ziekte en uitputting om het leven gekomen.
Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik niet geleefd word, maar leef? Wie laat mij zien hoe dat kan en wie kan daarin een voorbeeld zijn?
Wat zijn wij vaak bezig met de vraag wat mensen van ons vinden! Hoe kom ik over? Hoe kijken ze naar mij? Het is normaal dat je (zeker als jongere) bezig bent met de vraag wat anderen van je vinden. Maar het kan ook te veel worden. Dan kom je zelf in het middelpunt te staan. Paulus schrijft in 1 Korintiërs 4 dat hij niet zo bezig is wat mensen over hem vinden of denken. Het is voor hem genoeg dat God hem oordeelt (vers 4).
Het Boek der Psalmen bevat een collectie liederen die de aandacht vangen vanwege één woord: hammaälôth. Maar liefst vijftien psalmen op rij hebben deze aanduiding: de psalmen 120 tot en met 134. Het blijken drie handen vol gezangen voor onderweg te zijn.
In de oude Statenvertaling wordt het Hebreeuwse woord nog onvertaald gelaten. ‘Een lied Hammaälôth’ staat er boven deze vijftien psalmen. Latere bijbeluitgaven geven wel een vertaling. Maar heel verschillende: een bedevaartslied (NBG 1951), een pelgrimslied (HSV/NBV21), Zang van de opgangen (Naardense Bijbel). Daarmee wordt al iets zichtbaar dat het nog niet zo makkelijk is precies aan te geven waar dit opschrift naar verwijst.
Op 19 maart 2026 kwam de classis Zwolle bijeen in haar voorjaarsvergadering.
