Mr. Pieter Pel heeft een belangrijk proefschrift geschreven: Geestelijken in het recht. Mr. Caspar van Heel geeft daarbij enkele overwegingen door. In het eerste artikel werden drie zaken genoemd die in ons kerkverband hebben gespeeld: een geschil van een dooplid met de kerk van Ede, het geschil van ds. Joh. Kruis met de kerk van 's-Hertogenbosch en het geschil van ds. H. R. H. A. de Boer met de kerk van Zeewolde.
In verband met het werk van de MERF (Middle East Reformed Fellowship) leerde ik professor Istafanous kennen als directeur en leider van deze organisatie. Hij is professor in de Bijbelse Theologie in Caïro. Een heel bescheiden man, maar die een goede kenner is van het werk van Calvijn en die kennis ook doorgeeft aan zijn studenten, aan de Evangelical Coptic Churches in Egypte en in landen rond de Middellandse Zee. Zijn vrouw is arts in een ziekenhuis in Caïro. Zijn kinderen studeerden in Amerika en Engeland en hebben belangrijke posities in de Egyptische maatschappij.
Wie? Taddeüs! En dan valt er een stilte. Wie is in 's hemelsnaam Taddeüs? Een enkele geletterde onder ons zal weten, dat hij bij de twaalf discipelen hoorde en wie nog meer letters gegeten heeft zal kunnen zeggen, dat er een vermoeden is, dat hij mischien wel een broer van Jezus zelf was. Maar daar houdt het op. Taddeüs preekte het evangelie, maar is op geen enkele manier in de galerij der groten terecht gekomen. Hij is één van die miljoenen, die het Koninkrijk bouwen en alleen de Naam van Jezus achterlaten. Goed, we kennen zijn naam, maar het is alsof we die kennen om daardoor te weten, dat hij staat voor miljoenen onbekenden. En die gedachte ontroert mij. Geen brief van Taddeüs, geen evangelie naar Taddeüs, geen prekenserie van of gemeente gesticht door Taddeüs. Misschien heeft hij het allemaal wel gedaan, maar dan is het misschien nog triester, dat het weer verloren is gegaan.
Een vast onderdeel van onze vakantie is een middag winkelen.
Niet dat ik me daar op verheug, maar in een huwelijk is het geven en nemen.
Dus gaan we.
Mijn vrouw haalt haar hart op.
Donderdag 28 november was voorlopig de laatste vergaderdag van de generale synode 2013. Tijdens deze zitting kwam onder meer de werkwijze van de synode aan de orde, de begeleiding, bij- en nascholing van predikanten, en de afvaardiging van ambtsdragers uit samenwerkingsgemeenten.
Wat betreft de werkwijze van de synode werd besloten dat de volgende generale synode in juni zal worden geopend. Deze nieuwe begintijd is een proef. Verder zullen de werkzaamheden van de synode worden gespreid over het najaar en het daarop volgende voorjaar. In het aantal afgevaardigden komt geen wijziging.
