Image?Laat de doden hun doden begraven; maar ga gij heen en verkondig het Koninkrijk Gods?.
       Lucas 9:57-62

Volg Mij, zegt Jezus tegen iemand. Dat zal ik doen, Here, is zijn antwoord, maar sta mij toe dat ik eerst mijn vader begraaf. Het antwoord van Jezus staat hierboven afgedrukt. Het roept grote vragen op. De vragen worden vermeerderd als je het hele gedeelte Lucas 9: 57-62 leest. Eerst zegt iemand tegen Jezus: ik zal U overal volgen. Jezus zegt tegen hem dat Hij geen plaats heeft om zijn hoofd neer te leggen in tegenstelling tot de vossen en vogels.
Een derde zegt tegen Jezus dat hij Hem wil volgen, maar dat hij eerst afscheid wil nemen van zijn huisgenoten. Tegen hem zegt Jezus: Niemand, die de hand aan de ploeg slaat en ziet naar hetgeen achter hem ligt, is geschikt voor het Koninkrijk Gods.

Alles wat Jezus tegen deze drie zegt, klinkt raadselachtig. Neem zijn woorden tot de eerste. Klopt die vergelijking met de dieren wel? Jezus had toch een huis in Kapernaüm? Jezus had inderdaad onderdak, maar het ontbrak Hem op aarde aan geborgenheid. Want, staat er in Lu-cas 9:51: Jezus ging vastberaden op weg naar Jeruzalem, toen zijn tijd naderde dat Hij van de aarde zou worden weggenomen. In Jeruzalem zou Hij worden overgeleverd.
Het is waar dat Jezus niet als dakloze leefde, maar Hij nestelde zich niet op aarde. Hij kende geen rust. Op weg naar zijn opneming werd Jezus door iedereen verworpen. Wie Jezus volgt, volgt Hem naar het Koninkrijk van God. Jezus volgen, dat wil zeggen: de minste willen zijn in de Geest van Christus. Het vraagt van zijn volgelingen hun kruis op zich te nemen en het Hem na te dragen.

ImageHenk van Dam, schrijver van dit artikel, is verbonden aan Radar, een organisatie die zich bezighoudt met toerusting van ouders en andere opvoeders op het gebied van (geloofs)opvoeding. Daarnaast is hij parttime docent godsdienst in het voortgezet onderwijs.
Rond het motto: geloven in opvoeding verschijnt een reeks van drie artikelen van zijn hand in ons kerkblad

Pesten, wat is dat?
Plagen doet ieder kind wel eens. Met een plagerijtje op z?n tijd is niks mis. Maar als plagen voor een van de partijen niet leuk meer is kan het pesten worden.
De twee omschrijvingen die het meest duidelijk maken wat pesten is luiden als volgt:
-    Pesten is het systematisch uitoefenen van fysiek en/of psychisch geweld of seksueel geweld door een of meer kinderen ten opzichte van een of meer klas- of leeftijdsgenoten die niet (meer) in staat zijn zichzelf te verdedigen.
-    Een persoon wordt getreiterd of gepest als hij of zij herhaaldelijk en langdurig blootstaat aan negatieve handelingen, verricht door een of meerdere personen.
Kenmerkend voor pesten is dus:
-    agressief of opzettelijk kwaad doen
-    vindt herhaaldelijk en gedurende enige tijd plaats
-    ongelijke krachtsverhouding tussen de pestkop en het slachtoffer.
Er is verschil tussen rechtstreeks pesten (met betrekkelijke open aanvallen op het slachtoffer) en indirect pesten (door sociale isolering en opzettelijke uitsluiting van een kind uit een groep).

De eerste indruk die dit boek maakt is: Het is Amerikaans. Dat wil zeggen christen-zijn wordt als het ware als een recept opgediend, inclusief persoonlijke belevenissen en anekdotes wat anderen hebben beleefd of hebben ontdekt. Smeu?g dus. De tweede gedachte die bij mij boven kwam was: Nu dringt het wereldse individualisme ook al de kerk binnen en wordt een poging gedaan om dat bijbels te staven.
Dat idee werd nog versterkt door de woorden op de achterflap: ?Ontdek je eigen manier van geloven. Hoe kunnen we de Bijbel, de kerkgeschiedenis en de wijsheid van christelijke klassiekers integreren in onze moderne levensstijl?? Naar mijn idee kon dit niet goed zijn en niet goed gaan. Ik had er een hele discussie over met ??n van mijn dochters. Zij liet mij zien dat dit boek, deze manier van de Bijbel uitleggen en toepassen, bevrijdend kan werken voor heel veel reformatorische en evangelische christenen. En inderdaad, het is waar, wij reformatorischen, maar welhaast nog sterker en dominanter, evangelischen streven naar uniformiteit. Bij evangelischen, om kort te gaan, moet iedereen altijd blij zijn in de Heer. Bij reformatorischen, moet alles vooral in ingetogen stijl zijn. De liturgie is zo strak als ons aloude psalmbord.

ImageGod heeft het eerste woord. En het laatste. Dus hebben we de Bijbel nodig om te ontdekken of iets echt van God is of niet. Het is belangrijk dit steeds weer tegen elkaar te zeggen. Hoeveel wordt er niet ?van God? genoemd, terwijl het de vraag is of dat echt zo is. Woorden, dromen, indrukwekkende geestelijke ervaringen, kunnen ?van God? worden genoemd, maar het kan dat je in het licht van de Bijbel tot de conclusie moet komen dat het ?niet van God? is.

Onlangs sprak ik een man uit ons dorp die vertelde over zijn gave mensen positieve energie te geven. Mensen met spanningen en problemen ontmoeten hem voor een gesprek of ?behandeling?. Hij vroeg of ik reiki kende? Tegen zijn bezoekers zei hij dat ze nooit alleen zijn, omdat we al-een zijn. We zijn samen ??n groot geheel. Volgens hem deden hij en ik een beetje hetzelfde: ik als predikant en hij met zijn bescheiden paranormale activiteiten. We helpen mensen met het goede. Toen heb ik iets gezegd in deze geest: zonder Jezus Christus wordt het nooit wat. Alleen met Hem zal iets echt positief zijn.  
Hoe gemakkelijk wordt iets ?van God? genoemd dat positief werkt en bovennatuurlijk is. Televisieprogramma?s als van Derek Ogilvie maken indruk op mensen, omdat hij, volgens eigen zeggen, door zijn contact met geesten van overledenen dingen ?doorkrijgt? en doorgeeft die hij eigenlijk niet kon weten. Hoe gemakkelijk kan dat positief worden gewaardeerd. Het helpt mensen immers? Dat gaat toch niet per se tegen God in?

ImageIn het eerste gepubliceerde artikel over effici?nt vergaderen, is aan de hand van een aantal voorbeelden geschetst, hoe er vergadertijd verloren kan gaan o.a. door te laat komen of terugkomen op eerder genomen besluiten. In het tweede artikel is een aantal handvatten gegeven voor het samenstellen van een agenda, aan de hand waarvan de leden tijdig weten, wat de inhoud van de diverse agendapunten is, zodat men zich er op kan voorbereiden.
In dit artikel wil ik proberen een aanzet te geven hoe we hier dan in de praktijk tijdens de vergadering mee om moeten gaan.

Een goede agenda? Laten we wel wezen, je kunt nog zo?n heldere, uitgebreide agenda met bijlagen hebben, maar daarmee is lang alles niet gezegd. Heeft iedereen de agenda doorgenomen? Met enige regelmaat zie je, dat tijdens de opening door een aantal personen de notulen van de vorige vergadering of andere documenten nog worden gelezen. Jammer is dat! Voor degene die de opening verzorgt, kan dat frustrerend zijn. En dan zijn er mensen die iets vragen wat uitgebreid op de agenda staat. Daaruit blijkt, dat de agenda wel in ontvangst genomen is, maar niet (goed) gelezen.
Een agenda is slechts een hulpmiddel om structuur in de vergadering te hebben. Zoals reeds in het eerste artikel vermeld, is de ene vergadering de andere niet. Een kerkenraadsvergadering ziet er inhoudelijk iets anders uit dan een vergadering van bijvoorbeeld de evangelisatie commissie. Maar qua structuur zijn ze gelijk.

Commentaar

  • Altijd die angst 2023-01-27 16:05:32

    Het is een jaar of twintig geleden. Met een groep werkers van de Nederlandse Patiëntenvereniging...

  • Dit is de dag 2023-01-13 18:31:25

    Voor alle lezers: veel heil en zegen voor 2023! Aan het begin van het nieuwe jaar worden er altijd goede...

  • Toename van psychische klachten 2022-12-16 18:06:13

    Het Trimbos-instituut heeft onderzoek gedaan onder volwassenen in Nederland. Daaruit bleek dat...

  • Een nieuwe gelijkenis 2022-12-02 19:21:49

    Soms kan het gebeuren dat je een Bijbelverhaal met nieuwe ogen gaat bekijken. Zo gebeurde het bij...