Herinnering in de laatste levensfase
Iedereen heeft ze: herinneringen. Dat wij op het verleden terug kunnen blikken, is met ons menszijn gegeven. We staan niet alleen in het heden, maar kijken terug en blikken vooruit. De beelden die we in onze achteruitkijkspiegel zien, zijn voor ieder mens uniek. Wanneer twee mensen hetzelfde meemaken, kunnen zij er toch verschillend op terugkijken, omdat ze andere gedachten of gevoelens ten opzichte van het gebeuren hebben.
Naarmate we ouder worden, gaan herinneringen een steeds belangrijkere rol spelen in ons leven. In het contact met oudere mensen kunnen we merken dat zij graag over ‘vroeger’ vertellen en hun levensverhaal met ons willen delen. Dit zien we ook bij mensen die zich in de terminale fase van een ziekteproces bevinden, als zij hier nog de kracht voor hebben. Waarom zou dit zo zijn? De intensiever wordende reflectie op het verleden is wel verklaard vanuit de behoefte om van het leven de balans op te maken.
Vrijdag 1 november was de negende zitting van de generale synode van onze kerken. Er is gesproken over de proef 'digitalisering', de werkwijze van de synode en nog enkele andere zaken.
Jabes ontving op zijn gebed een overvloedige zegen en een groter gebied. Een groter gebied kan behalve letterlijk ook figuurlijk worden verstaan. Dan duidt het op innerlijke groei, meer verantwoordelijkheden of uitbreiding of verschuiving van verantwoordelijkheden. Op een uitbreiding van de invloedssfeer.
Trans World Radio (TWR) mag na intensieve voorbereidingen iets nieuws beginnen in Afghanistan en Pakistan. Met één druk op de knop wordt in december een groot zendstation in gebruik genomen. Een groot wonder dat nu in deze landen, waar zendingswerkers niet welkom zijn en velen nog nooit het Evangelie hebben gehoord, Gods Woord verkondigd wordt via de radio.
Jeruzalem, de stad met paarlen poorten. Hoofdstad van het Bijbelse Israël, waar Jezus als eerstgeboren zoon werd toegewijd aan de Heer. Stad van de belofte. Een stad met fundamenten, door God zelf ontworpen en gebouwd. Zien we niet allemaal uit naar het Nieuw-Jeruzalem, zoals het bij God vandaan zal neerdalen uit de hemel (Openbaring 21:2)? Geen stad heiliger dan Jeruzalem, waar Gods woonplaats onder de mensen zal komen en alle tranen worden weggewist. Een geweldig vooruitzicht, een prachtbelofte.