ImageDe heer B. Compaan heeft jarenlang in het onderwijs gewerkt. Hij organiseerde, samen met collega?s, reizen naar Auschwitz voor de leerlingen van zijn school. De heer Compaan heeft zich in de loop der tijd erg verdiept in alles wat er in dit kamp is gebeurd. Ook nu hij niet meer werkt, verzorgt hij nog steeds reizen naar Auschwitz, het concentratiekamp waar gruwelijke dingen zijn gebeurd.
Het liefst gaat hij met mensen die een godsdienstige achtergrond hebben.

Eerst wil ik iets vertellen over de geschiedenis over het ontstaan van dit concentratiekamp.
Toen Hitler Polen had verslagen was er o.a. in de stad Krakau veel verzet. Vlakbij Krakau, in het plaatsje Oświęcim, was een Poolse cavaleriekazerne. In 1940 werd besloten dit complex om te bouwen tot een concentratiekamp. De naam van Oświęcim werd Auschwitz. De eerste gevangenen waren politieke gevangenen, met name Poolse verzetsstrijders. Ze werden erg mishandeld en vaak ook doodgeslagen. Het eten was miserabel en te weinig. Zij hebben in korte tijd alles gereed gemaakt voor grote groepen gevangenen. Dit heeft erg veel Polen en ook Russen het leven gekost. In 1942 waren er op een gegeven moment 20.000 mensen in de gebouwen ondergebracht. Zelfs de zolders en de kelders werden ?benut?. Dit is onmenselijk dachten de gevangenen. Dat was ook de bedoeling van de Nazi?s.

ImageMeer dan driehonderd mannen en vrouwen, meest ouderen en enige jongeren, kwamen van 19 september 2009 - 20 maart 2010 op negen zaterdagen bijeen voor de Vormingscursus in de Chr. Geref. Kerken. In Apeldoorn, Drachten, Goes en Sliedrecht behandelden hoogleraren en predikanten onderwerpen over identiteit en seksualiteit, het pastoraat, de belijdenisgeschrif-ten, de apostel Paulus en het bijbelboek Dani?l. In twee artikelen geef ik een impressie van het onderwerp dat voor mijn rekening kwam: onze Oecumenische Belijdenissen. In het eerste artikel werd ingegaan op vroege vormen van belijden en ging het over de vormen van belijden. We bespraken het eerste van de drie oecumenische belijdenisgeschriften: de Belijdenis van Nicea uit het jaar 325. In dit tweede artikel bespreken we de twee andere oecumenische belijdenisgeschriften.

We kunnen aannemen dat het Concilie van Constantinopel in 381 Apollinaris veroordeelde. Van dat concilie hebben we echter geen notulen. Pas 70 jaar later kwam de belijdenis die daar is opgesteld ?boven water?, in de handelingen van het belangrijke concilie van Chalcedon in 451. Daar werd het symbool van Constantinopel 381 aangehaald als het Credo van Nicea! En nog altijd gebruiken we die naam voor wat beter de Belijdenis van Nicea-Constantinopel heet!

ImageMeer dan driehonderd mannen en vrouwen, meest ouderen en enige jongeren, kwamen van 19 september 2009 - 20 maart 2010 op negen zaterdagen bijeen voor de Vormingscursus in de Chr.Geref. Kerken.  In Apeldoorn, Drachten, Goes en Sliedrecht behandelden hoogleraren en predikanten onderwerpen over identiteit en seksualiteit, het pastoraat, de belijdenisgeschriften, de apostel Paulus en het bijbelboek Dani?l. In twee artikelen geef ik een impressie van het onderwerp dat voor mijn rekening kwam: onze Oecumenische Belijdenissen.

De geschiedenis van de Vroege Kerk maakt wel duidelijk waarom het belijden van het geloof nodig was. Dat was trouwens in het Nieuwe Testament al duidelijk. Geloven met het hart en belijden met de mond horen bij elkaar (Rom. 10:10). Er zit iets in van het recht dat God op ons hele leven heeft als Schepper. Ziel en lichaam zullen van Hem zijn! Denk aan zondag 1 van de Heidelbergse Catechismus. De kerk van alle tijden is dan ook nooit zonder belijden geweest. De katholieke kerk ? van altijd en overal ? werd al vroeg gekend aan haar katholieke belijdenis. En die is dus nog altijd onze belijdenis! Daar heb je het belang van de ?Vroege kerk? voor ons! De grondvorm van alle belijden, al in het Nieuwe Testament, is: ?Jezus is Heer? (1 Kor. 12:3; Filp. 2:11; Joh. 20:31), en gaat op sommige plaatsen al in de richting van het belijden van de Drie-eenheid (1 Joh. 2:22v, 4:1; 5:6). Maar ook na de periode van het Nieuwe Testament blijft belijden aan de orde.

ImageIn het eerste artikel heeft u kunnen lezen hoe Wiebe van der Heide ertoe kwam om te gaan wonen in een sloppenwijk in Zuid-Afrika. In dit artikel leest u over zijn vertrek en de eerste jaren daar.
Tijdens mijn verblijf op het medisch schip de Anastasis ontmoette ik een Zuid-Afrikaanse blanke jonge man. Joop (dit is niet zijn echte naam) woonde in een sloppenwijk met als doel evangelisatiewerk te doen onder de inwoners die allen Xhosa?s zijn.
Voordat ik eind februari 1997 het schip moest verlaten om mijn werk in Oostenrijk te hervat-ten, hadden Joop en ik plannen gemaakt, zodat ik terug kon komen om hem te helpen met het evangelisatiewerk. Terug in Oostenrijk begon ik direct met de aanvraag van een verblijfsver-gunning voor Zuid-Afrika die ik in juni ontving. Hierna stuurde ik een brief naar Joop met het bericht dat mijn aanvraag was goedgekeurd en dat ik zo spoedig mogelijk zou komen. Eveneens nam ik ontslag en reisde naar Nederland om afscheid te nemen van mijn familie en bekenden. In Nederland boekte ik de reis naar Zuid-Afrika.
Toen werd ik gebeld door Joop. Hij vertelde me dat hij niet meer in de wijk woonde, omdat het werk hem te zwaar was geworden. Hij was teruggegaan naar zijn ouderlijk huis (1000 km bij de sloppenwijk vandaan). Mijn hele wereld leek in te storten. Wat moest ik nu doen? Een dag lang kon ik niet bidden. Toen kwam het verhaal van Abraham bij mij boven. Abraham moest gaan naar een land dat hij niet kende en in ??n van de laatste kerkdiensten in Oosten-rijk hadden we het volgende lied gezongen: ?Ga Abraham, ga.? En in mijn hart hoorde ik God zeggen: ?Ga.? Zo vaak heb ik gewankeld in mijn vertrouwen in Gods leiding, maar altijd weer bevestigt God Zijn handelingen.

Kerkgangers horen graag preken over de gelijkenissen van Jezus. Dat zijn immers verhalen uit het leven gegrepen, ter verduidelijking van Jezus? verkondiging? Maar volgens Jezus zelf zijn zijn gelijkenissen niet zo eenvoudig als ze lijken, zie Matth 13:10-17.

Neem bijvoorbeeld de gelijkenis van de wijze en de dwaze meisjes. Dikwijls preken dominees over deze gelijkenis alsof het verhaal helder is en de toepassing ook. Zij wijzen op de ge-woonten bij een bruiloft in de tijd van Jezus. Maar wat een verschil in de uitleg van deze ge-lijkenis. Het is dan ook een gelijkenis waarbij veel vragen te stellen zijn.

Commentaar

  • Altijd die angst 2023-01-27 16:05:32

    Het is een jaar of twintig geleden. Met een groep werkers van de Nederlandse Patiëntenvereniging...

  • Dit is de dag 2023-01-13 18:31:25

    Voor alle lezers: veel heil en zegen voor 2023! Aan het begin van het nieuwe jaar worden er altijd goede...

  • Toename van psychische klachten 2022-12-16 18:06:13

    Het Trimbos-instituut heeft onderzoek gedaan onder volwassenen in Nederland. Daaruit bleek dat...

  • Een nieuwe gelijkenis 2022-12-02 19:21:49

    Soms kan het gebeuren dat je een Bijbelverhaal met nieuwe ogen gaat bekijken. Zo gebeurde het bij...