Hoe moet je christen-zijn in praktijk brengen op de werkvloer? Die vraag kun je op verschillende manieren benaderen. Dat wil een serie boekjes dan ook doen. Deze serie wordt uitgegeven bij Groen te Heerenveen in samenwerking met de Reformatorisch Maatschappelijke Unie (RMU). Een nieuw deeltje gaat over omgaan met gegeven goed.
Tomáš Halík is een Tsjechische priester en hoogleraar. Hij is op dit moment één van de meest toonaangevende katholieke denkers in Europa. Hij staat open in het leven, ook naar andere religies. Alleen met fundamentalisten heeft hij niets, ook niet met christelijke.
De vrouw van Willem Brouwer kreeg alzheimer, wilde er niet van horen dat zij leed aan dementie, maar accepteerde op een gegeven moment wel dat zij alzheimer had. Zij vroeg haar man dringend om haar niet te laten opnemen. Dat beloofde hij van harte, want hij vond het vanzelfsprekend dat hij haar persoonlijk de nodige zorg zou geven. Zij hadden een goed huwelijk vol liefde voor elkaar en daar hoorde voor hem ook de mantelzorg voor zijn vrouw bij. Overigens heeft hij een hekel aan het woord mantelzorg. Zelf spreekt hij van partnerzorg. Dat woord is typerend voor hem en zijn boek.
Spelt is een soort tarwe. Maar de kwaliteit is minder dan de gewone tarwe. Tenminste, zo stond het bekend. De waarde van dit gewas ligt hierin dat het op slechte grond kan worden verbouwd, en toch nog een mooie opbrengst kan genereren. Er kan dan toch nog voldoende brood worden gebakken.
Zo kan dat ook wel bij mensen gaan. Sommige mensen groeien op in een heel povere omgeving. Zij ontvangen van huis uit weinig mee. Hun ouders zijn niet echt ontwikkeld. Povere grond. Maar toch kunnen zij voor de samenleving een grote betekenis hebben. Zij leveren misschien niet de allergrootste culturele prestaties, maar zij zorgen er wel voor dat de samenleving kan blijven voortbestaan.
Het was een memorabele avond, zo hield Thierry Baudet zijn publiek voor op die twintigste maart van 2019. Iedereen kent de overwinningsrede die hij hield. Hij sprak van een ‘immens cultureel en spiritueel vacuüm’, een ‘grandioze ketterij’, een ‘geseculariseerd zondvloedgeloof’.
Baudet had het niet over een of andere nieuwe sekte. Nee, hij bestreed wat hij noemde ‘klimaathekserij’, ‘eco-hogepriesters’ en ‘duurzaamheidsafgoderij’. Er is een crisis, zo beaamt de politicus, maar wat in crisis is, is niet allereerst het klimaat, maar wij zijn het zelf. Onze angsten en verlangens projecteren we op een grote, gezamenlijke vijand: het ‘klimaat’: wij zullen dat ‘varkentje’ wel even wassen. De voorman van Forum voor Democratie (fvd) wil echter met deze hoogmoed afrekenen, en kreeg om dit standpunt veel stemmen.
