En Rachel huilde
De Mozambikaanse Rachel werkt in Johannesburg als huishoudster bij Chris en Michelle. Ze moet een paar uurtjes weg om haar verblijfsvergunning te verlengen en vraagt Michelle zolang op haar dochtertje Maia van vijf te passen. Als ze terugkomt is Maia dood, verdronken in het zwembad.
Door het boek heen wisselt de schrijver voortdurend van perspectief, zowel in tijd als in persoon. Beurtelings is het voor of na de fatale datum, nu eens gaat het over Rachel, dan weer over Michelle of over Chris. Dat maakt dat zowel de boosheid en verbittering van de een als het schuldgevoel van de ander voelbaar worden, maar soms is het toch wat verwarrend.
Er zijn nogal wat mensen die ergens in het land een zomerhuisje, stacaravan of chalet hebben staan, waar ze vanaf april tot oktober verblijven. Vaak zijn het personen die gebruik hebben gemaakt van een of andere regeling (bijvoorbeeld de VUT) en nu op deze manier genieten van hun vrije tijd.
De ‘kunst’ van het wandelen, het leven, met God. Daar wil de vrijgemaakte gereformeerde predikant Gunnink ons met dit boek bij helpen. De tweede ondertitel is dan ook: ‘Een praktisch bezinningsboek’. Het boek is geschreven met oog op een gemeenteproject van veertig dagen waarbij de inhoud aan de orde komt in de kerkdienst, de persoonlijke tijd met God en in de huiskring of een vereniging. De eerste drie weken gaan over ‘leven met God’ en de weken vier, vijf en zes behandelen ‘leven voor God’. In het boek worden tips en vragen gegeven voor het bespreken in een groep. Een prachtig hulpmiddel om als (deel van een) gemeente te groeien in en te gaan vertrouwen op God.
In de serie ‘christen en beroep’ maken we portretten van gemeenteleden die iets vertellen over wat hen beweegt in hun werk en welke rol geloof daarin speelt. Vandaag Rosi van der Wal. In twee artikelen komt zij aan het woord. Het eerste gaat over haar afkomst en geschiedenis, het tweede over haar geloof en beroep.